Merhaba.
Okuduğum bölüm ve araştırmalarım gereği bir şeyler yazmak istedim.
Uyku eğitimi, güvenli bağlanma…
Günümüz konularından.
Bizler dünyaya bir canlı getiriyoruz. 9 ay çok farklı bir ortamda büyüyen, doğduğunda gelişimsel açıdan birçok şeye ihtiyacı olan. Bakıma, doyurmaya, temizliğe, sıcaklığa…
Evet çok zor. Aynı döngü, uykusuzluk, bazen aç kalmak, kendi ihtiyaçlarımızı karşılayamamak… Kolay değil. Fakat onlar için daha zor. Dünyayı tanımak, anlamlandırmak… Alıştıkları yerden kopup koca bir boşlukta olmak.
Hele ki ilk aylar.
O kadar çok “Uyku Eğitimi, Kucağa Alışmama, Gece Kalkmama” duyuyoruz okuyoruz ki. Olumlu ya da olumsuz. Beynimizde yer ediniyorlar. Kendimizi sorgulatıyorlar.
Evet düzen güzel şey. Evet zamanı geldiğinde olmalı. Ama günümüzde yapılan bazı uygulamalar gibi değil.
Burda okuyorum.
Çocuğun seni görmesin.
Göz göze gelme.
Temas etme.
Gece kalkmasın…
Ağlasın….
Kucağa alıştırma…
Yapmayın. 😔 Bize ihtiyaçları var. Çok küçükler. Çok kalabalık büyük bir dünyayı anlamlandırmaya çalışıyorlar. Beslenme, uyuma, konuşma, yürüme… Öğrenecekleri çok şey var ve bize ihtiyaçları var. En başta güvenle, temasla… Eğitim(!) kısmı bir şekilde tamamlanır. Önce aramızdaki bu güzel bağ sağlamlaşsın. Uykusuz da kalalım, yorulalım da ama bir ömür bağımıza yatırım yapmış olalım. Zamanla düzene girecektir bir şeyler. Er ya da geç. Çok zorlamayalım.
Kitaplarda, internette çok şey yazıyor. Çok şey söyleniyor ama bir canlının bize ihtiyacını göz ardı etmeyelim.
Herkese saygım sonsuz. Sadece bazı yazılanları, uygulananları gördükçe ben de yazmak istedim. Benim tercihim çocuğumu böyle yetiştirmek, böyle eğitim vermek diyenlerin de kendi tercihi ama en gerçek olan bebeklerimizin belli bir dönem en çok bize, desteğimize ihtiyaç duydukları…
Bebekliğinde ihtiyaçlarına cevap verilmiş bir çocuk zamanı geldiğinde bağımsız bir birey olacaktır.
Psikolog Oya Çanak’ın instagram sayfasında anlatmak istediklerim bilimsel açıdan da daha net anlatılıyor. Tavsiye ederim..
Tüm annelere kolaylıklar dilerim. Allah yardımcımız olsun. 🙏
