asli_poyraz öncelikle durumu kabullenmeniz lazım. Normal bir süreç. Benim kızım da 3 yaşında uzun bir süredir bu şekilde. 8 aylıktan beri çalışıyorum. Bakıcımız aynı ve yatılı. Gündüz bakıcısıyla çok iyi. Teyzecim canım, seni çok seviyorum, sıkı sıkı sarılmalar. Yani bana öyle sarılmıyor. Ama akşam ben işten gelince bambaşka bir çocuk. Herşeye başırır, ağlar. Teyzesini istemez. Yani sadece akşam o halini görsem bu kadın acaba çocuğa bişey mi yapıyor derim ama 1 senedir evden çalışıyorum. Her sabah işe gider gibi yapıp odaya saklanıyırum ve bütün gün kasınla neler yaşıyorlar haberim var. Kardeş olduktan sonra ağlama zırlamalr çok arttı. Bnm kızımın dil gelişimi de iyi herşeyi anlatıyor ama ağlamalar bitmedi. Biz her istediğini de yapmıyoruz. O zmn sonunu hiç alamayız çünkü. Gerçekten sabır taşıyor bazen. 3 yaşa doğru bir de cinnetler eklendi😖 doktorumız 3 yaşında bir çocuğun yapar dediği davranışların hepsi kızımda var. En azından normal bir süreç diye daha rahatım. Sabretmekten başka çare yok.