Benimde oğlum 28 aylıkken kardeşi oldu.
kızım 2 aylık. İlk zamanlar çok iyiydi her şey ama şimdi zorluyor bizi. O yüzden bi danışmanla görüşmeye başladık. İlk önce eşim ve benimle konuştuk. Oyun terapisi yapacak. Bize bi kaç kitap önerdi. Bunları terapi sırasında da oğluma uygulayacak.
kitaplar bunlar.
bi not atmıştı bize.
…. whatsapptan yine bilgilendirmek için attıkları.
Hatasız, daima sakin ve ebeveyn rolünü koruyan bir yetişkin olmak hiç de kolay değil.
📌Her zaman olmasa da ara ara işinize yarayabilecek bazı bilgiler paylaşmak isterim sizle. Her 3 krizden birinde işe yararsa büyük bir gelişmedir zira…
📌
Öncelikle biz yetişkinlerin de limitleri olduğunu ve her an her durumu mükemmel yönetemeyeceğimiz gerçeğini kabul edelim.
📌
Öfkemizi yatıştırmak için mutlu bir anımızı, doğada yürüyüş yaptığımızı, yüzdüğümüzü hayal edebiliriz.
📌
Çocuğumuza karşı çok yoğun bir tepki vermeden önce onun bebekliğini ve birlikte mutlu bir anımızı gözümüzün önünde canlandırabiliriz. Bu, beynimize oksitosin ve dopamin doldurur.
📌Ve şunları düşünelim:
🍀Ne oldu da bu olay bana bu kadar dokundu?
🍀Kendimi nasıl hissediyorum? Güçsüz, çaresiz, hayalkırıklığına uğramış veya…? 🍀Hayatımda beni strese sokan başka neler var?
🍀Çocuğumla yaşadığım bu kriz benim çocukluğumda yaşadığım herhangi bir şeyi anımsatıyor olabilir mi?
🍀Bu durumda kendi ebeveynim nasıl davranmıştı?
🍀 İçimde yaralı bir çocuk, etrafımda sürekli gezen çocukluğumun hayaleti olabilir mi?
….
Oyun temelli pek çok aktivitenin çocukların yaşadıkları stresten arınmalarına imkan sağladığını araştırmalar ortaya koymakta 🌸. Bu oyunlardan en çok etkili olan, yetişkinin oyunda güçsüz, korkak, bilgisiz rolünü üstlendiği oyunlardır. Çocukların duyguların rahatça ifade edebilecekleri oyunlara alan açmak (yastık savaşı, güreş vs.) birikmiş gerilimin dışavurulmasını kolaylaştırır. Bu tip oyunlarda sınırları belirlemek her şeyde olduğu gibi çok önemlidir. Örneğin: “Oyunda yüze vurmak yok” veya “Birisi dur dediğinde oyun biter” gibi kuralları en baştan belirlemek önemli olacaktır 🌸