SusamTanesi26 ben ilk önce sabah gelip akşam gidecek birini aradım ama evime ulaşım zor oldupu içşn bulamadım. Sonra yatılı bakmaya başladık. Benim ilk önceliğim kızıma iyi baksın, onunla ilgilensin, yemeklerinş yapsın şeklindeydi. Bir arkadaşımızın yatılı bakıcısı vardı onun arkadaşı bizim bakcımız öyle bulduk. Yaklaşık 8 senedir türkiyedeydi biz tanıştığımızda. Her gittiği ailede çocukları baya büyütmüş. Birtek bize gelmeden önce 2 yaşındaydı ayrıldığı bebek ondada aileden mutlu değilmiş. Bize geldiğinde de bir önceki çocuğu çok özlüyordu. Hatta acaba gidermi geri diye bile düşündüm. Çok vaktim olmadı 20 gün kadar beraber evdeydik sonra işe başladım. Ama kızımla iyi anlaştı. 7,5 aylıktı kızım geldiğinde. Bebeğe yaklaşımı da çok sevecen di onu zaten görünce anlıyorsunuz. Sonrasında 1 saat 2 saat 3-4 saat yavaş yavaş arttırarak evden ayrıldım. Mesela ilk zamanlar kızımı uyutamıyorsu çünkü uyku saati hep ben geliyordum eve. İki gün gelmedim, 3. Gün bakıcı da uyutabildi. Bizim aileleirmiz uzakta gelme imkanları çokmaz oluyor yılda 1 hadi 2 defa. Bende yalnızım, o yüzden bakıcımızın yatılı olması bana da çok iyi oldu. Şansımıza da iyi bir kadıncağıza denk geldik. Kızım 3 yaşında teyzesini bizden ayırmaz. Anane babanneden önce teyzesi gelir. Bazen ben kızıma kızarım o hemen alır kızımı götürür. Sonra bana der kızmasaydın fln diye. Biz bKıco gelmeden salona, mutfağa, kızımın odasına kamera koyduk. Bakıcıya da dedik buralarda kamera var, çocukla kamera olmayan odaya gitme diye. Tabii bir süre sonra zaten kameraya bakma ihtiyacı duymuyorsunuz ama ilk başta lazım bence. Bir de hiç bir zaman önceliğiniz ev işi olmasın. Vakti kalıp yapıyorsa ne ala, ama önce çocukla iyi geçinecek, onunla vakit geçirecek biri olmalı.