Kızlar bilmiyorm ben mi anneliği kaldıramadım yoksa kafaya herşeyi çok mu takıyorm.. oğlum 3 yaşında henüz konuşamıyor bunun da etkisiyle çok bağırıyor çağırıyor asla lafımı dinlemiyor yeme alışkanlığı oldum olası kötü bilmediği şeyleri asla yemez tadına bile bakmaz. Böyle bir çocuk şuan wc eğiti vermeye çalışıyorum o da yoruyor beni kakasını asla wc ye yapmıyor günde kaç kez kilot yıkıyorum mümkünü yok alışmıyor. Bakıyorm başkaları çocuğuna otur burda ye dese annesinin sözünden çıkmıyor ne bilim ben mi eğitemiyorm ağlamaktan bitap oldum her gün ağlıyorm.. çok yoruldum.. akrabanın çocukları vardı aynı yaşta annesi eline bişe verir oturup burda ye yoksa yok der çocuk tıpış tıpış oturur ama benim oğlum asla dinlemez inatla bağırır kendi istediğini yapar. Bu hep böyle mi olcak? Büyüdükçe bişeyler rayına oturır diyorm yok daha da zorlaşıyor. Yemek yememesinden peşinden hala bebekmiş gibi koşturmaktan sürekli bağırmasından çok yoruldum hep başım ağrıyor. Sanki bir tek benim oğlum böyle bi yere gezmeye gidemiyoruz huzursuzluk çıkarıyor diye kafa dağıtamıyorm.. var mı böyle olan