Browni düşünüyorum.. belki daha çok kitap okumak, bir de ekran maruziyeti geliyor aklıma ama başka türlü yemek yemiyor ve ben bi iş yaparken bırakmıyor, mecbur kalıyorum açıyorum 😕 ama çoğunlukla iletişim kesmiyorum mesela yemek yediriryorum ve telefon açıkken o videoda oynayan şeyleri ben de kendisine sözel olarak anlatmaya gayret ediyorum..
Onun dışında ben de işaret ettiği, istediği şeyleri anladığım kadarıyla yerine getiriyorum ama konuşarak.. Mesela su istiyosa gösterir ya da bardağa uzanabiliyosa alır bana getirir, ben de “oğlum su mu istiyorsun? hemen sana su vereyim dur. ” falan gibi tekrarlayarak suyunu veriyorum,, ya da arabasını işaret ediyo “aa araban burdaymış al sana vereyim arabanı” gibi gibi iletişim kurarak yapıyorum.. Ne istiyosun söyle diye konuşmaya zorlamıyorum 🤷🏻♀️
Ama sizinki daha 12. Ayın içinde çok endişelenceğiniz bi noktada değilsiniz bana göre, biraz daha ayı ilerledikçe artar o kelimeler.. Mesela arabaya “araba, yerine vın ya da düt” demesi bile bi kelime olarak kabul ediliyormuş illa araba diyebilmesini beklememek lazımmış.. Bizde bunlar da var 😬
Bir de 2 yaşa kadar kendini ifade edebilmesi kelime sayısından önemliymiş diye duydum bi doktordan. Yani mesela benimki 2 kelimesi var ama kendini çok güzel ifade ediyor anlatıyor.. O yüzden 2 yaşa kadar bekliyorum bakalım bir anda açılır diyor herkes 🤷🏻♀️