İnsanlar dışarıdan yorum yapmaya bayılır
Benim kızım sağolsun daha 4,5 aylık olmasına rağmen çook huysuz ve duraksız. Asla kucaktan inmeyen hep ağlayan bir bebek. İnsanlar gördükçe ayyy her gün her dk ayakta mısınız böyle.. kucağa çok alışmış bu çocuk.. ben hiç böyle duraksız çocuk görmedim.. şimdi böyleyse emekleyince yürüyünce yandın sen..
Yani zaten lohusa depresyonundayken sürekli bunları duymak beni iyice hayata küstürdü. Artık dediğin gibi çok fazla bahsetmiyorum duraksız olduğundan.
Sonuçta bizde istemeyiz böyle olmasını ama evlat bu napalım bakıcaz tabiki.
İkinci konusuna gelirsek evet çok zordur zorlananları görüyoruz. Ama dediğin gibi olduysa kimsenin yorum yapmaması gerekiyor. Sabır dilemek yerine moral vermesi gerekiyor. Bir şekilde büyüyecek bu çocuklar. Gerçekten 10 yıl sonra boyun kadar olacaklar. İnsanın çevresinde insan olmasa daha az morali bozulur cidden. O yüzden en iyisi kimseyle görüşmemek ben artık çok nadir görüşüyorum insanlarla. Acıyan gözlerle bakılmaktan ben de nefret ettim