Mucadile Bir an ben mi yazdım bunları diye okudum. Öyle aynı. Aradaki tek fark oğlum 4 yaşında, kızım 3 aylık. Kızımı doğurduğum gün oğlum kreşten ağzı yüzü akmış, hasta bir galde gelmişti hastaneye. O gün bu gündür çocuk hala hasta. Hastalık huysuzluğunu, iştahsızlığını vs etkiliyor evet ama benim otoritem resmen sarsıldı. Benim dışımda herkesin lafını dinler oldu, beni tınlamaz oldu, hareketliydi evet ama çok çok daha aşırı hareketlendi 🤷🏽♀️ Bazen sesim yükseliyor lafımı sözümü dinlemediği için, sonra ortada buluşup sarılıp öpüşüp koklaşıyoruz ama kısır döngü gibi sürekli devam ediyor bu süreç. Şuan yine şükrediyorum. İlk zamanlara kıyasla sanki şu sıra daha iyiyiz. Ben bazı şeyleri tolere ediyorum(temizlik, dağınıklık, yeme-içme konusunda), oğlum da ben sakin olduğum müddetçe daha açık bana karşı. Eskiye kıyasla ona ayırdığım zaman kısaldı haliyle, onun için kızıyormuş mesela bana; öyle söylüyor. Kardeş kıskançlığı yok ama bir yerde ilgi bölününce ona da hak veriyorum. Olgun karşılamasını bekleyemem, kendisi de çocuk sonuçta. Sanırım sınır çizgimizi biliyor çocuklar, ona göre şekilleniyorlar. Allah kolaylık versin, annelik hiç nefes almaksızın çocuk yetiştirmekmiş. Şu yaşta rahtalarsın, bu yaşa gelince ferahlarsın vs vs artık inanmıyorum 😅 Her yaşın ayrı bir zorluğu oluyor.