ogrtmnannee bireysel farklılar da önemli benceç tabi ailenin bebeğe desteği de. Eşim benimle dalga geçiyor çocuk ilk hayvan seslerini çıkartacak diye. Daha altı aylık yavrum. Komşunuzun tek çocuğu mu var ? Bebekle anne dışında iletişime geçen kaç kişi var ? Bence bunlar da çok önemli. Benimde yakınen takip ettiğim iki aile var. Aralarında on beş yirmi gün var. Küçük olan çok erken konuşmaya başladı ve her şeyi çok net anlaşılıyor. Dört yaşını geçtiler büyük olan yeni yeni anlaşılmaya başladı. Gördüğüm farklılıklar
*Erken konuşan(küçük) çocuğun annesi ev hanımı hep ilgilendi- geç konuşan(büyük) çocuğun annesi çalışıyordu anneanne baktı.
*erken konuşan çocuk ailecek çok konuşulanlar. Ablaları bıcır bıcırdı. Diğerinde hane halkında yaşayan kişi sayısı daha fazla olmasına rağmen anne dışında çoğu kimse çok konuşmazdı.
*Erken konuşan çocukta başka küçük bir çocuk yoktu. Yani vardı ama aralarında 12 yaş kadar vardı en Küçük ile. Diğerinde ilgilenmeleri gereken 4 yaşında abi vardı.
- Biri resim çizerken hikaye masal dinlerken diğeri sürekli tablet, telefon, tv başındaydı.
- özgüveni yüksek bir çocuk/özgüveni düşük bir çocuk.
*Konuşkan olan çok sosyal aile öyle çünkü. Ama diğeri bizden başka kimseyi pek görmezlerdi.
İkisinin de oyun arkadaşıyım ben. Anne oldum. Hala oyun oynarlar benimle. Benim bebeğe abileri ablaları bakar. Ben onlarla oyun oynarım. Anneleri rahat bırak ablanı derler. Etkileyen bir sürü etmen var.
Okuduğum Bir kitapta çocuğun duyduğu sözcük sayısı önemli olmakla birlikte, emirler ve yasaklar çocuğun dil edinme kabiliyetinin gelişmesini engelliyor.
Dil edinimi ve zeka üzerine başka iki faktörün de etkili olduğu görülüyordu. İlki, çocuğun işittiği sözcük dağarcığının çeşitliliğiydi. Sözcük dağarcığı ne kadar azsa, çocuğun üç yaşındaki başarısı o kadar düşüktü. Diğer faktör ise ailenin konuşma alışkanlıklarıydı. Daha az konuşan ebeveynlerin daha az konuşan çocuklar yetiştirdikleri gözlenmiş