Boncuk21 benimde ilk bebeğim, 23 günlüğüz. Hamileyken 2 çocuk yeter derdim hatta 2. Bebeği ne zaman yapacağımı bile planlıyordum. Doğum yapınca bu zorluğu görünce 1 tane yeter diyorum ama işin gerçeği 1 tane gerçekten az. Kardeş duygusu her açıdan çok gerekli anne babadan sonra. Inanılmaz zorlanıyorum bunalıma bile girdim diyebilirim. Eşime anneme kardeşime nasıl geçecek hayatım bundan sonra, çok zor dediğimde geçmeyecek ama alışacaksın diyorlar. Eşim bizim hayatımız bitti bundan sonra onun için yaşayacağız dedi bu cümle tokat gibi geldi kabullenmek adına. Çalışan gezen yerinde durmayan biriydim, şimdi bebeğimin olduğu odadan dışarı bile çıkamıyorum.. varlığına binlerce kez şükürler olsun ama annelik gerçekten kendinden vazgecip onun için yaşamakmis… Allah bebeğimizin acısını göstermesin zor diye dert yanınca bir yandanda vicdanım sızlıyor. Sağlıkla doğdukları için şükürler olsun