Gizem2312 Valla canım ilk çocuğumda ev almıştık doğumdan önce. Bebeğimi bıraktığımda 7 günlüktü.
İçimde yaradır. Neler yaşadım duygu anlamında buraya yazmakla bitmez. Bugün 9 yaşında. 6 yaşındayken bıraktım çalışmayı. Annem baktı. İşte eve ve anneme temzilikçi tuttum. Yemeklerimi geceden yaptım. Çünkü eve geldiğimde bebeğimin zamanından çalma istemedim. Hep onunla ilgilenmek istedim. Sabahlara kadar sallar işe giderdim kolikti. Tam 3 ay çektik. Kendini bilmeye başladıkçada yanında ne kadar süre kaldığın değil, onunla ne kadar kaliteli zaman geçirdiğin önemli olmaya başlıyor. Şimdi kızım oldu. 7,5 aylık. Tek başıma bakıyorum. Sezeryandan beri. Herşeyim yapayalnız oldu. Ama her anına şahit oluyorum. Bir yandanda içim buruk. Oğlumun yanında olamadım bu zamanlarında gündüzleri diye. Düşününce oturur ağlarım hep. Sana yazarken bile doldu bu gözler 😒