Yani nasıl başlasam ne desem bilemiyorum ama ben çok bunaldım. Allahım resmen çocuk değil de canavar mı doğurdum diyorum. Senin psikolojin bozuk falan diyenler rica ediyorum cevap yazmayın çok fena kırarım kalbinizi. Ailemden ve kayınvalidemlerden ayrı bi şehre taşındık geçen sene. Kızım 4 yaşına girecek ve insan ve oyun bağımlısı. Başından hiç ayrılmamı istemiyor eğer onu oynatmıyosam çevreye zarar veriyor. Mesela dün gece sofrayı toplarken halımı boyamış, az önce 1 biberon çayı halıya devirmiş. Neden yapıyosun diyorum banane canım istedi yaptım işte diyor. Bunun gibi birsürü şey var yaptığı. Ben de her dakika nasıl ilgileneyim evin işleri hep benim üzerimde eşim de mesaili çalışıyor. He ev işleri dursun çocuğunla ilgilen diyenler inanın öyle olmuyor o işler. 1 gün yapmasan benim 1 haftama maloluyor
Yardımcı alacak durumumuz hiç hiç yok Geldiğinde o da oynatır ilgilenir ama yok yani asla yetmiyor verdiğimiz ilgi sanki. Pedagoga götürmek istiyorum ama yaşadığımız yerde yok. Maddiyatımız asla el vermez başka şehirlere götürmeye. Çok çaresizim artık saatlerce ağlamak istiyorum. Elimden bu kadarı geliyor. Ben beceremiyorum anne olmayı sanırım. Napayıö ben bu çocuğa anlaması için nasış davranmalıyım. Ceza mı veriyim, hiçbişey olmamış gibi mi davranayım, surat mı asayım. Ben bu yeni nesili hiç iyi görmüyorum. Allah sonumuzu hayır etsin. Ha bu arada ne tv ne telefon hiç ilgisini çekmedi bu zamana kadar bakmıyor yani asla