aybikreis öncelikle kizim epilepsi hastasi idi. Bu yuzden iq ve denver dedigimiz testler zaten duzenli yapılıyordu. Yani bu durumundan oturu degildi baktirmamiz. Tam 40 aylikti artik yolda tabelalardan ream afislerinden,tv de yazan dizi isimlerini,kitaplari okumaya gecti,engel olamadik yani olmadik ama ogretmedik gormezden geldik. Pedagog esliginde yönlendirdik hep. Okula basladiginda tek sevdigi arkadaşlari idi cunku ogretilen herseyi biliyor ve sikiliyordu,arka siralarda yalnizlasti gitgide. Ben bunu biliyorum deyip odaklanamadi hicbir seye. 1.sinifta bilsem ustun yetenek sinavina girdi,derece ile kazandi,bu doğrultuda kendi gibi arkadaşlari ile haftada 2 gun farkli bir okulda egitim gördü ilkokulda. Ortaokulda ilcede yapilan yabanci dil sinavini da kazanarak ingilizce agirlikli özel sınıfta ders gormeye basladi. Simdi 7.sinif lgs ye hazırlanıyor. Sunu da soyleyim icimde kalmasın agir epilepsi nobetlerinin hasar biraktigi dusunulen bir cocuktu ve zerre hasar olmadi binlerce kez şükürler olsun. Cocugumun bu durumu da beni tesvik etti ve 3.universite olarak cocuk gelisimi uzmani olmayi sectim. Ona yetebilmeli anlayabilmeliydim. Simdi kocaman oldu ama sorarsanız hersey vaktinde guzel