Merhabalar oğlum 17 aylık ve 17 ay atağını dibine kadar yaşıyor şu an. Acaba 2 yaş sendromuna erken mi girdi diye düşünüyoruz ailecek çünkü hiç bir atağı bu kadar zorlu geçmemişti. Bir kaç örnek vereyim;
Meme emmek için koltuğa oturduk ve diğer koltuğa gitmek istedi, tamam dedim geçtik. Bu sefer neden o koltuğa geçtik diye ağlamaya başladı. Önceki koltuğa geri dönünce yine diğerine gitmek istedi ve feryat figan bir durum çıktı ortaya.
Başka bir gün çorabını çıkarmamı istedi ve çıkardım. Neden çıkardım diye ağlamaya başladı ben de tekrar giydirdim. Bu kez de niye giydirdim diye ortalığı birbirine kattı.
Kıyafetlerini ve bezini değiştirmek için savaş veriyorum resmen. Geçen gün kakasını temizlemek için altını açtığımda inatla kaçmaya çalıştı ve her yer kaka oldu. Güç bela banyoda aldım soluğu.
Bensiz 1 dk bile durmuyor. Ayağa kalktığım an bile çığlığı basıyor.
İştahı berbat, uykusu karman çorman gece 3 te uyanıp sabah 8 e kadar oyun oynuyor.
Sabrım aşırı tükeniyor artık bazen uyuduğunda hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. Bütün gün aç geziyorum çünkü kendisi yemek yemiyor ve bana da asla yedirmiyor. Bu akşam inatla yemek yemedi mesela. Hadi oyalansın diye eline bir kaç bir şey verdim. Her şeyi yere attı çığlık çığlığa ağlamaya başladı. Hem kendi yemedi hem de beni aç bıraktı. Eşim destek olmaya çalışsa da onda da durmuyor. Neden böyle anlamıyorum ama delirmek üzereyim