Goncaninanasi çok teşekkür ederim canım , bunlar daha anlatamadiklarimin bir kısmı. Ben evlenince hemen çocuk istemedim, önce kendimi gelistiridm çocukla bazı şeyler zor olur diye ,dolu dolu yaşadım hayatı okumak istediğim bölümleri okudum, yaşamak istediğim yerde yaşadım, bolca gezdim gerçekten yapmak istediğim her şeyi yaptım ve kendimi çok geliştirdim her konuda. Çünkü benim annem evden dışarı çıkmamış , topluma girmemiş gelin değilde köle gibi hayati olmuş bir kadındı ve bazı konularda bize çok yetersiz kalıyordu bu duruma çok uzulurdu. Ben de hayallemdeki anne profiline kendimi tasarladım açıkçasi ..Hayalimdeki anneligini çocuğumla yaşıyorum şimdi, evet çok zor bir çocuğum var bu saat oldu hala ayaktayım ama ben “dolu dolu hayat yaşadım şimdi artık yorulma vakti diyorum” o yüzden sakın kalıyorum. Çok zor bir gebeligim oldum hamileliğimin yarısi hastanede geçti , herkes düşük yapacaksın hazır mısın diye sürekli umudumla oynadılar , ikizimin birini kaybettim ama diğeri için kalan umudumu hiç kaybetmedim , eşim gorevdeyken bı başına hamilelik yaşadım yoğun bakıma kadar kaldırılsın çok kötü şeyler yaşadım, ama çocuğumu gördüğüm ilk an her şeyi unuttum işte. Bilincli anne olmaya çalışıyorum elimden geldiğince ama bir de bir gerçek var ki evlendikten sonra hemen çocuk doğuranlarin bunalimlarini çok iyi anlıyorum ve ha veriyorum, çocuk psikolojisi çok başka bir şey. İnandığım tek şey çocuklarımızın dünyadaki koruyucu melekleriyiz, onlar bize sonsuza kadar emanet, onlar çok masum , günahsız sabiler, kısa bir sözle kapatayım “ Evlat baldır, anne de arı”🌸🍁