Bizim ki de ağlıyordu sonra anladım ki fıskiyeden. Onu duşa sokmadan banyoyu ısıtıyordum, bi kovaya su koyuyordum, bebek küvetine de 3 parmak su dolduruyordum, filede yıkıyordum. Maşrafayla kovadan aldığım suyu döküyordum. Önce ellerine su döküyordum baksın, zarar veren bişey olmadığını anlasın diye. Sonra minik minik vücudu..Sonra hızlıca şampuan vücudu yıka ve en son kafa, o zamana kadar lafaya su değdirmiyordum. Hem üşümesin diye hem de bebekler genelde kafasına su dökülmesinden rahatsız oluyorlar. Çok mız mız olursa kehribar kolyesini eline veriyordum, biraz ilgisi dağıldığından mı bilemem bir tık daha rahatlatıyordu. Her çocuğun sıkıntısı farklı, Allah tüm annelerin yardımcısı olsun. Bir de; anneleri yanındayken güvende hissediyorlar, bazen fileye yatırmadan kucağımda azıcık emzirip öyle fileye koyuyordum ve elinden turuyordum, hep ya konuşuyor, ya şarkı söylüyordum. “bakk annecim bu su, çok faydalı, çok güzel, bizi temizler yaşasın su, güzel su, bize şifa veren su, hiç eksik olma sen su” diye :) şimdi yazarken yine fark ettim anne olmak azizim 😅