15 yıllık evli ve 3 çocuk sahibi bir kadın olarak asla kimseyi rencide etmek niyetiyle değil biraz olsun farkındalık oluşturma amaçlı birşeyler yazmak istedim. Naçizane..
günümüz gençlerinin evlilik ve çocuktan yana anlattıklarını gördükçe hayretler içersinde kalıyorum.
Evlilik nedir? Hani bir karikatür vardı; kadın kocasına diyor: sen işe gelcen gitçen arada beni öpcen evlilik bu mu? Adamın dediği şahane: ne sandın Rio karnavalı mı 🤪 tam olarak bu aslında. Evlilik rio karnavalı değil!
Evlilik zor evlenmek büyük sorumluluk. Sadece yeni ev yeni eşyalar seni el üstünde tutan bir eş ve onun ailesi her dediğinin yapılması her istediğini yapabilmen asla değil!
Evlilik sevdiğin insanla bir evde yaşarken onu yeniden tanımak. Yetiştiren ailenin ona kattığı ve onun yaradılışta yaradanın verdiği huylarıyla bütünleşmiş kişiliğiyle onu kabullenip kendi ailenin ve kendi huylarınla beraber ortak bir noktada buluşmak. Kesinlikle değiştirmeye çalışmak değil! Sen onu değiştirmeye çalış o seni derken eee nerde kaldı bir olmak fikri?
Günümüzün en büyük problemi de eşler arası iletişimsizlik. Kadın aklından geçeni adam aklından geçeni eşine söylemiyorsa karşısındaki de müneccim olmadığına göre beklentiler hayal kırıklıkları zincirleme şeklinde sürüyor gidiyor..
Evlatlarımızı sen prensessin/prenssin diye yetiştirip sorumluluk vermeden el üstünde bakıp büyütüp ellere karıştığında tutup da ay kaynana cadısı şöyle ay odun kocam böyle ay bu çocuğa bakamıyorum hep ağlıyor türevinde şikayetlerini gördükçe ne diyeceğimi bilemiyorum. Fazla abartılmıyor mu? Açıkcası bizler de evlat yetiştiriyoruz ve bu nesil gittikçe hazırcı pohpohlanmaya aç özgüveni düşük sıkıntılı anında hemen pes eden güçlüklere dirençsiz değil mi?
İnsanın kendi ebeveyni nasıl kıymetliyse karşımızdaki insanın ebeveyni de kıymetli. Biz nasıl ailemize değer verilsin istersek eşimiz de ister. Kendi ailemizi farklı eşimizin ailesini farklı tutarsak samimiyet nerde kaldı ? Lütfen biraz empati lütfen!
Bebek olduğunda tabi ki ağalayacak tabi ki uyumayacak tabi ki zor vs vs.. sabır lütfen biraz sabır geçiyor gerçekten geçiyor.
Ben burda yazılanları okumaktan yoruldum. bir durup düşünmeden tecrübe etmeden kitap okumadan bir büyüğe/ doktoruna danışmadan yazılan hezeyanlar beni benden alıyor. Biraz silkelenip kendine gelmeli insan. Kimse mükemmel değil burası dünya hiç birşey asla dört dörtlük olmaz!
Eden kendine eder demişler. Ha bu dünyada ha öbür dünyada..
Biraz uzun oldu hakkınızı helal edin lütfen.
Sevgiler ❣️