Lavi Bişey anlatıcam. Faydası olurmu bilmem. Ben 9 yıl aradan sonra kızımı doğurdum. Oğlum çok kolikti. 3 ay çektim. Hem çalışıyordum hem sabaha kadar sallıyordum. Hiç birşey fayda etmedi. İnternette çingene beşiği faydalı diye okudum. Klasik beşik çingenlerin kurduğu. Onu kurdum. Çocuk düzeldi. Kızımda sil baştan yaşadım. 2 ay çektim. Sonra internette bi sayfaya denk geldm. Adını şu an hatırlamıyorum. Bir terapiyle ilgiliydi. Bebeğin annenin sakinliğine ihtiyacı varmış. Bebek krize girdiğinde kucağıma alıp okşayarak severek hiç strese girmeden, yumuşak bir ses tonu ile geçicek annecim. Herşey çok güzel olacak. Ben seni çok seviyorum. Bunu beraber atlatıcaz gibi bir sürü güzel söz söylemekten bahsediyordu. Bunu yaparken gözlerimi kapatıp gerçekten o ağlama sesini duymadan sakince tekrar tekrar yaptım. Bebeğim her geçen gün gerçekten ağlama sürelerini kısalttı. Sakinleşti. Çocukta ne gaz kaldı ne ağlama nöbeti. Az öncede bu konu açıldı hatta ama aklıma şu an geliyor. Malum hepimiz yoğunuz aklımız yeterince dolu. Sonrasında ise bebeğim o sakinlik ile kendi kendine bir uyku düzeni oluşturdu. Hep severek uyutup, uyandığında sanki özel bir gün kutluyormuşuz gibi. Güler yüzle yüksek sesle günaydın canımın içi günaydın annecim ben seni çok özledim diye karşıladım. Bu halende böyle devam ediyor. Annenin sakinliğinin böyle bir mucizeye dönüşmesi gerçekten muhteşemmiş. Yaşadım gördüm. Halende yaşıyorum🥰