Oğlum 3 aylık kolik bir bebek. Gaz sancıları çok şükür bitti sayılır. Ama ağlamaları asla bitmiyor, hep mızmız. Hep kucakta olacak. Yani şöyle kucaktan kastım, altını değiştirirken bile yere koymama ağlıyor, bezini atıp elimi yıkayıp gelinceye kadar bayılmış gibi oluyor. Normal bir ağlama değil, ilk başta yavaş yavaş başlayıp nefesi kesilene kadar ağlıyor. Bazı günler hiç başedemiyorum. Bugün o günlerden biri. Bazen enerjim yerinde olunca ne kadar ağlasada oynatıp güldürmeye çalışıyorum. Bugün yine dışarıya çıkarmak için hazırlanmaya çalışırken krize girdi, zor şer hazırlandık ama krize girdiği için çıkaramadım, ter kan içinde kaldım. Psikolojim hiç iyi değil. Emzirmekde istemiyorum artık. Benim gibi olan var mı aranızda? 15 yaşında bir yeğenim var, hiç unutmuyorum doğduğunda hemşire ne kadar sinirli bir bebek demişti. Yeğenim hala çok agresif sinirli. Bu çocukta ne yaparsam yapayım büyüyüncede böyle olacak sanırım…