Elifsare1 Kuzum bizimleyken gayet iyiydi. Benim oğlum gezmeye tozmaya bayılır. Ama kreşi bıraktığı ilk zamanlar kesinlikle evden çıkmak istemedi. Sanki evden çıkınca yine oraya gidecekmiş gibi bir duyguya kapıldı. ‘Gitmeyeceğiz, sen istemiyorsan şuan kreşe gitmeyeceksin. Ben seninle vakit geçirmek istiyorum. Hadi çıkalım sen nereye gitmek istersen oraya gidelim’ diye diye zor bela evden çıkmaya başladık tekrardan. Ama o zamanlar yolumuz kreşin önünden daha geçse karşı kaldırıma sürüklüyordu beni. Öyle öyle birkaç ay sonra eski düzenimize dönmüştük. Artık korkmuyordu, kendisine gelmişti ama herhangi bir yerde ‘kreş’ kelimesini duyduğu anda tedirginlik oluşmuştu. Üzerine düşmemeye çalıştık unutması için. Artık ben ona yetemiyorum, evde ya da dışarda yaptığımız her şeye bir nebze doydu ve arkadaş çevresi istiyor çocuk. Kendisi teklif etti beni kreşe yollar mısın diye. Sen istiyorsan seve seve dedim. Benim oğlum dört duvar sevmiyor ben bu süreçte bunu anladım. Totosunun üzerinde oturup bir şeyler yapmak ona göre değil. O yüzden montessori ve waldorf eğitim sistemini benimsemiş bir kreş buldum önce; daha sonrasında oğlumla ve eşimle bakmaya gittik. Biz hiç yorum dahi yapmadık, önümüzü oğlum ve bizi bilgilendiren öğretmenimiz çekti. İşimiz bittiğinde oğlum çok heyecanlıydı, kayıt işlemleri sırasında yanımıza bile gelmedi keşfe çıktı. O yüzden çocuğunuz için biraz daha sıkın dişinizi derim, o hazır olduğunda zaten size de mesajını verecektir ❤️🙏🏽