Sweett Rica ederim ne demek.
Öncelikle öyle hırcın bir çocuksa bende asla oğlumla bir arada bulundurmam hatta özellikle bir araya gelmem. Çünkü oğlum 14-15 aylıkken, parkta 3-4 yaşlarında bir çocukla oynarken çocuk bir anda çığlık atmaya başladı. Yazık yavrum bana nasıl sarılıp üzerime atlayacağını bilemedi ki, çok ciddiyim ben bile çok korkmuştum o an. Çünkü bir anda gözlerini de garip bir şekilde sadece beyazı görünür gibi yaptı İnan’ın ne yapacağımı şaşırdım sadece çocuğumu kucağıma aldım refleks olarak yüzünü boynuma bastırdım. O olay o kadar etkiledi ki çocuklara yaklaşımında o yüzden oyun gruplarını, evlerini çok araştırdım. Bir süre çocuklara yaklaşmamıştı ve ben o dönem çok korkmuştum hep böyle davranırsa diye ama çok şükür yine normale döndü bir süre sonra:)
İkinci olarak siz de özen gösteriyorsanız çoçuğunuzun odasına, oyuncak ve etkinliklerine muhtemelen size de gittiğiniz yerler basit ve yetersiz gelecek. Ben de oğlumun odasını etkinlik ve oyun odası gibi döşedigim için gittiğim birçok yerden daha güvenli ve dolu zaten, oyuncak ve etkinlik gereçleri& kitapları bakımından. O yüzden de beğenmek zor oluyor muhtemelen. Ama işte en büyük sorun akran iletişimi olmaması evde. Şöyle bir örnek verebilirim, oğluma parmak boyasını ilk 16 aylıkken kullandırtmıştım. Yazın neredeyse gün aşırı parmak boyasıyla boyamadıgımız şey kalmadı. Geçen hafta oyun grubundaki etkinlik parmak boyasıyla kağıt boyamaydı. Kinetik kum, sulu boya vs hep aynı şekilde. Tabi yineliyorum sırf kendi yas grubuyla 1-2 saat geçirsin diye gidiyoruz, ikimizde :)