Meralminakumru kızım üç yaşında, anlattığınız her şeyi birebir biz de yaşıyoruz.
bir kızıp bağırıyor, bozulduğumuzu görünce hemen pişman olup özür dilerim diyerek sarılmaya geliyor.
ani duygu değişimleri, öfke nöbetleri, nereden öğrendiğini bile anlayamadığım şiddet içerikli söylemler, yeni yeni aşırıya kaçan korkular (sinek korkusu, canavar korkusu, kedi köpek korkusu, sesli uyaranlara karşı tahammülsüzlük, koku hassasiyeti.
Geçecek bu günler de bizim tutarlı olmamız gerekiyor ama. Bir şeye hayır dediğimizde o ağlayıp krize bağlıyor diye bu kararımızdan cayacaksak en baştan o hayırı hiç söylememeliyiz mesela. Evdeki kurallar konusunda net ve kararlı olmalıyız.
ona yasak olan bir şeyi kendimiz yaparsak bu da kafasının karışmasına neden oluyor. Kendilerini sözel olarak ifade edemiyorlar tam olarak, isteklerini, ilgi ihtiyacını da bu şekilde sıkıntılı davranışlarla ortaya koyuyorlar.
Sizin bir de küçük varmış, sizin evde durumlar daha da karmaşıktır, Allah yardımcınız olsun.d