1 aylık olduk bugün o ilk 2 hafta nasılda geçmeyecek gibi geliyordu. Lohusalıktan ağlamaktan helak olmuştum. 1 hafta emziremedim diye yanıp tutuştum. Kayınvalidemle anne kız gibiyken kendisinden bi anda soğudum çünkü evi terk etti eşim yoldan çevirdi onun tecrübesine güvenmemişim de başkalarından yardım istemişim diye. Bebeğimle ilk defa yalnız ilgileneceğim gün yaşadığım yapabilir miyim korkusuyla telaşla uyuyamadığım o günü e hiç unutmayacağım. Gerçekten şu an kendimi birden fazla çocuğa bile bakmaya yetebilecek kadar güçlü hissediyorum çok şükür bugünüme inşallah her şey gün geçtikçe daha kolay katlanılabilir ve güzel olacak. Sizde durumlar nasıl