7 aylık kızım var hamilelikte ve lohusalıktan kalma bişey diye tahmin ediyorum
hamileyken kayınvalidem hep diyordu biz yetiştirecez onu bizim istediğimiz mesleği yapacak yok biz onu dedesiyle gezdirecez falandı filandı lohusaykende sürekli laf soktu emziremedim stresten sütüm fazla gelmemişti çok çabaladım, emzirdiğimde doymuyordu mama yapıyordum el kadar bebeğe misafirlerin önünde annen senin karnını doyuramıyormu seni aç mı bıraktı diye saçmaladı hep
ve daha birsürü şeyler oldu
Kızıma çok bağlandım onlarla paylaşamıyorum yanımda sevsinler tabiki sevecekler torunları ama bu aralar söyleniyorlar seni dedeyle alıp parka götürecez yok sen hep bizimle gez bilmem ne canım sıkılıyor niye bilmiyorum 5 dakika bile ayrı kalamıyorum yavrumdan özlüyorum zaten gurbetteyim sanki o benim için arkadaş gibi oldu bana belki kızacaksınız..
sizde benim gibimisiniz ?