Liya61- Her kalkışında en az 30 dk sallıyordum dalsın diye, çoğu zaman yerine koyduğumda geri kalkıyordu. Etti mi sana 1 saat. Gece neyse, gündüz zaten 1 saat uyumuyor bile onda da hep ayağımda. Ulan 1 saat zaten uğraşıyorum sallamasam ne kadar uğraşabilirim acaba dedim yaktım gemileri. İlk gece uykusuyla başladım deli cesareti. Ama o gün çok yordum onu, parka götürdüm felan. Neyse akşam oldu uykusu geldi emzirdim yatırdım, kalktı sallamamı istiyor. Sallamadım biraz ağladı uykusunu açtı. Tamam gel kızım dedim aldım salona götürdüm böyle 4 kere gidip geldik. En son artık dayanamıyor başladı ağlamaya bende konuşuyorum sarılıyorum öpüyorum koyuyorum yerine ağladıkça. Başladı ağlamaya kucağıma alınca da susmuyor. Dedim ki ne kadar ağlayabilirsin zaten sallasam da ağlıyorsun sallamasam da. 10 dakika ağlayıp uyudu. O gün zorladı ve ertesi günü. 3. Gün itibariyle gündüz uykusu uzadı, gece uykusuna yine direndi ama 10 günden sonra falan oda rayına oturdu.
Bunu yazdım bir postta. Kolik bir bebek anası olarak bunlar bile benim için imkansızdı. Çok korkuyordum. Bir anlık bunalmayla başladım. Ağlamalar mızırdama boyutundayken müdahale etmiyorum. Katılana kadar da hiç ağlatmadım