minigim_35 çevrenizdekiler o çocuğu sadece sevecek. Ağladığında sakinleştirmeyecek, yemeğini yedirmeyecek, diğer çocuğunuza gerekli ilgili veremediğini düşünmeyecek, maddi çoğu konuda yardımcınız olmayacak, manevi olarak zaten olmayacaklar. Onlar sadece bebek sevecekler, o kadar.
Bir kardeş gerekli mi? Kendi açımdan konuşmak gerekirse hayır. Bir çocuğu güzel yetiştirmek, maddi manevi yetebilmek, iyi bir gelecek sunabilmek daha gerekli bana göre.
Bunu da geçtim, anne manen hazır mı bu duruma? Önemli olan bu. Ben hiç hazır değilim, düşünmüyorum da ikinci çocuğu. Şu an kızım 26 aylık ve 2 yaş sendromunu doruklarda yaşıyoruz. Hasta mesela, ilaç içmesi gerekiyor ama içmemek için kendini yerlere mi atmadı, kolunu bacağını mı çarpmadı, haykırarak ağlaması ve susmaması da cabası. Bu bizim hayatımızın bi parçası oldu artık. Sakin olduğu anlar çok nadirleşti. İlla ikinciyi yapacaksam da şu an asla yapmam. Kafam inanın götürmüyor artık. Çok kez pes ettim kendi içimde ama mecburen ayakta durmak, akıl sağlığımı korumak zorundayım.
Tercih sizin kısaca. Sadece çevreye kulak asmayın.