kızlar 6 aylıkken oğlumu bırakıp işe başlıcam 9 13 arası çalışcam bir evin tek kızıyım. annemle her zaman sorunlarımız oldu kavga edip barışmak öyle normalki. Allah razı olsun çok ilgilendi 1 aydır kendim tek baktım hep beraberdik bu süreçte. Gel gelelim hep beklenti içinde maddi olarak. en başında torunuma baktığım için değil annen olduğum bişeyler yaparsın dedi. Her ay aidat ufak tefek şeyleri ödedim daha işe başlamadan.. bulaşık makinesi bozuk yarıyarıya alalım dedim eşimin allahı var biz alalım annenden para alma dedi hatta ama sıkışık durumdayız 2 maaşız evet ama ev borcu var. hep dedim şuan sıkışığız diorum hep ama her zaman yanında bişeyleri beğenip duyuruo sanki ben alıyum diene kadar o muhabbet devam edio. bişeylerden kavga etmiştik gene 15 gün görüşmedik dünde eşim görüntülü ara torununa göster dedi haberi yoktu aradım telefonum bozuk yaptırmaya 300 istiolar dio ama yenisini alcam dio faturasını ben ödüyorum faturaya ek alayım dio sonra eşim gel burda bakarız dedi hatta teknosaya baktık 1600e bişi bulduk alalım die ısrar etti aldırmadım beğenmez fiyatı az die. her şeyi eşim bilmesin die güne girdim 1250 falanda ordan aldı. aynı anda herşeyi alamamki tek kızım ve her sorunda bana gelip sölüo gerçekten sırf bu yüzden tek çocukla kalmak istemiyorum maddi konulardan bıktım gerçekten şimdi haftaya işe başlıcam naz yapıo işlerim var diye bende gelme komşum ucuz paraya bakarım dedi die yazdım. öle yazınca ben gelcem ne gerek var die dönmeye başladı. annem anlayışla konuşulcak biri değil. Sizce baştan desemmi ben zaten bu kadar para döktükten sonra bakıcıda tutarım die güzelce. idaremi etmeliyim yoksa baştan sölemem lazımmı benmi haksızım acaba. güzelce yazsam şöyle, anne maddi olarak sıkışığız herşeyi bize yansıtıyorsun beklenti içindesin ben zaten bakıcıya para vermemek için bakmanı istiyorum elimde oldukça vericem sanada illaki falan die