Kimsenin anlatmasıyla, uyarmasıyla olmuyormuş. Tek doğru 'anne olunca anlarsın' mış. Gerçekten dibine kadar anlıyormuşsun. Yaşam şeklin bir süreliğine seni robotlaştırsa da duygular şelaleymiş. Bir canı hayata adapte etmek hem kaygı dolu hem dünyanın en güzel en özel mesaisiymiş. O beş parmağıyla senin bir parmağını sımsıkı kavradığında sizden güçlüsü yokmuş. Bir gülücük bir temas bütün yorgunluğu alaşağı edebilirmiş. Seni kokundan tanıyan, senin kokusuna hayran olduğun müthiş bir sihir olabilirmiş aranızda. Küçücük bedeniyle kocaman şeyler hissettirebilirmiş. 'Çok şükür' şimdi şimdi çok anlamlı olmuş...
Müthiş yoğun bi duygusallık var üzerimde. İyi ki gelmiş kuzularımız. Allah isteyen gönlü güzel olan herkese evlat nasip etsin, bizim evlatlarımızı da korusun. Duygulu robotlar, günümüz kutlu olsun;) Sağlıkla♡