Merhaba..
tükendim dediğim anda bir umut olan olur diye yazıyorum..
gurbette kimsesizler gibiyim eşim işe gidince evin içinde tek başıma duvarlar,odalar,gazlı bebeğim ve bir ben... ne kapımı çalan var ne yükümü hafifleten ne derdimi dinleyen.. belki siz yalnız değilsin bizde o yollardan geçtik geçiyor bitiyor dersiniz yada bir öneride bulunursunuz diye yazıyorum..
yoruldum bugün kızım gazını çıkarırken çok zorlandı izin vermedi masaj yapmama yada gazını çıkarmama.. ağladı sürekli ağladıkça ben panik oldum memede kalmak istedi acaba doymadı mı diye düşündüm uykuya geçemedi uyuduysa da hemen gaz sancısıyla uyandı... ne yapacağımı şaşırdım annem aradı aramayın beni nasılsın diye sormayın bir gün bana bir şey olursa o zaman pişman olacaksınız kimse beni düşünmüyor dedim... çünkü inanın bazen bir bardak su içmeme fırsat vermiyor ağlıyor sancı çekiyor.. ve sürekli evin içinde çok bunaldım.. dışarı çıkınca ağlayacak sürekli diye korkuyorum.. ne yapsam geçer bu gaz sancısı.. kızım ne zaman bana gülücükler atacak yada sakin kalacak yada en azından huzurla uyuyacak... çok yorgunum tükeniyorum sanki git gide toparlanacağım bir şey söyleyin nolur çok ihtiyacım var be yapsam geçer bu gaz siz ne yaptınız fayda gördünüz.. sadece zaman demeyin nolur artık sabrım tükendi.. dua edin bana lütfen 😥😥😥