Merhaba hanımlar,
o kadar üzülüyorum ki bu duruma. Evladım bildiğiniz beni istemiyor. 6 aylıkken başladım çalışmaya. Çok zor oldu. Her gün ağladım neredeyse. Oğlum 11 aylık oldu ama değişen hiç bişey yok. Beni görmesin umrunda olmuyor. İşten koşa koşa gidiyorum yanına ama hiç umrunda olmuyor. Akşamları inanın hiç birsey yapmıyorum. Sadece onunla ilgileniyorum oyunlar oynuyorum yürümeye heves ediyor dakikalarca evin içinde tur atıyoruz. Gelin görün ki işten çıkıp kayınvalidemin yanına onu almaya gidince bas bas bağırıp ağlıyor gelmek istemiyor bana 😢 bunu sadece bana yapıyor. Babaannesine düşkün babaya daha çok düşkün ama ben hiç umrunda değilim. Sütten kesilelide aylar oldu emmek istemedi beni. Bu durumu zor atlatmısken şimdi bide bununla baş etmeye çalışıyorum. Ne olur akıl verin. Yada çalışan anneler varsa bu durumu yaşayan lütfen beni rahatlatsın bu durum geçecek desin çok üzülüyorum . Maalesef ki işi de bırakamıyorum. Çalışmak zorundayım.