kızlar, 24 yaşındayım 14 aylık kızım var.
aşırı hamarat, pratik, çok titiz ve eli çabuk biri değilim. kayınvalidemle beraber oturuyodum, kızım kolikti. bebeğim 2 aylıkken işe başladım; annem kardeşim kayınvalidem beraber baktılar cok zor bi bebekti. koliği, hamakta sabaha kadar sallanmak istemesi, meme reddi falan derken çalışmama rağmen çok zorlandım. 9 aylıkken işten ayrıldım kayınvalidem köye gitti, ben ayrı eve çıkıyorum, annemler şehır dışına taşınıyor yani bundan sonra çocuğum olsa bana yardım edebilecek kimsem yok. çok çabuk sinirlenen bi insanım, kızım uyumadığında öfkelendiğim zamanlar oluyor. başka bir çocuğum olsa birini yedir, birini uyut, 2 çocukla asla dışarı çıkamam, arabamız yok, kızım doğduğunda aylarca evde kaldım ama pandemiydi ve zaten herkes evdeydi. dünyanın ve ülkenin hali ortada zaten ne olacağımız belli değil, ileride tek maaşla geçinebilir miyiz bunu bile bilemiyorum. şimdiye kadar hep 2. çocuk istedim, mutlaka kardeşi olmalı diye düşündüm ama sanırım artık vazgeçiyorum. eşim tek çocuk ve kardeşi olmadığı için hep eksik hissettiğini söylüyor. bi yönden de kızıma haksızlık yapıyo muyum diye düşünüyorum.
sizin bu konuda fikirleriniz neler?