İşe başlama vakti yaklaştıkça stres sarmıştı beni .
Nasıl bensiz uyuyacak?
Emmeden nasıl duracak?
Öyle mi olur böyle mi olur diye diye
pandeminin de etkisiyle işe biraz geç döndüm oglum 15 aylıktı.
Ama calısmak var ya dünyanın en güzel şeyiymiş.
Ogljma bakmak için annem kalktı geldi tee 1100 km öteden.
Arada didişsek de ogluma cok güzel bakıyor.Ben de karışmam hiç ne yedirdin naptın vs diye.
Eve geldiğimde oglumun yüzü mtluysa her sey yolundadır cunku.
Eşim de evden calıştıgı için ilk günler ögle uykusuna o yatırmıs.(ayakta sallayarak uyuyor)
Hatta bensiz daha kolay uyuyormus.
Bu postu açma sebebim de,gerçekten stres yapan anne varsa sakin ol canım demek için.
Git işe kafanı dagıt yenilen,maaşını gönlüne göre harca calısmak cok güzel.
Eger bakan kişiye güveniyorsan gereksiz duygusallığa girme,Bebekler her şeye kolay adapte oluyor zorlaştıran biz anneleriz🙈