nilaylks 2 ay dolu dolu emzirdim ama 2. Ay sonunda bebeğim kilo almayıp bir de geceleri açlıktan uyuyamayınca mama verdim. Mama verdikçe büyüdü uyudu. İlk başlar üzüldüm ama sonra şükrettim sağlığı yerinde, ben de sağlıklıyım nasıl olsa iki ay emdi, daha ne gerek var üzülmeye? Çevredekilerin baskıları yıprattı, aaa mama mı veriyorsun tüh tühh edenleri bi süre taktım sonra dedim onlara ne? Ne biliyorlar ki benim çocuğumdan onlara ne? En iyisini anneler bilir ve mama zehir değildir, aksine güzel yanlarını yukarıda arkadaş çok iyi özetlemiş. Bağlanmaya gelince, annelik bir bütündür, emzirmek annelik değildir. Anneliğin en büyük parçası onu sevmek, sevgini hissettirmek her daim yanında olabilmek. Benim kızım beni gördüğünde gözler parlıyor, çünkü tüm günüm gecem onun. Oynarım, konuşurum, öper koklar bağrıma basarım. Ağladığında hemen alırım, diğer ihtiyaçlarını da alt açma banyo vs hemen görürüm. Yani emzirmek bizim elimizde değil süt gidince, bir bebek de zaten 9 ay karnında durduğu annesine elbette bağlanıyor emzirmekle alakası yok.