SMA lı bebeklere ilaç mücadelesi vermekten , sokakta bebeklere gülerken 2 kere düşünmekten, gece yalnız başıma korkmadan arkamı kollamadan yürüyememekten , maaşımız kadar devlete vergi vermekten , istediğim arabayı almak için devlete de 2 araba almak zorunda olmaktan, köprüye, tünele fahis fiyatla ödemekten, marketten bir sey alırken 3 kere düşünmekten , 3 tarafi deniz olan ülkemde balık yemenin bile lüks olmasından, kaldırıma tohum atsan fide çıkacak bir iklime ve toprağa sahipken bursada olup pazarda şeftalinin kilosuna 20 tl odemekten , mutsuzlugumuzu mizahın arkasına saklamaktan, yargılanma korkusundan, aman bi sey demeyeyimden cooook yoruldum sıkıldım bıktım … Kimse yangının sebebini bile bilmiyor tam olarak, pkk diyen var onu diyen var bunu diyen var.. Aklimda binlerce soru .. sebep neyse tamam kahrolsun da sürecin nasıl yönetildiğiyle de mi ilgilenmeyelim? Vergilerimiz nerede demek vatan hainliği mi ? Gercekten mağdur olan insanlara çay atılırken içimiz rahat mı ? Kanal İstanbula para var yazlık saraya para var evi yanan koylumuze mi para yok ?
Artan fiyatlar, pandemi, mülteci sorunu, dövizin durumu, kadin cinayetleri derken psikolojik olarak hepimiz çökmüş durumda değilmiyiz??
Birileri bir şeylerin kotu yönetildiğini görsün diye mücadele edecek gücüm bile yok ama nolur birileri gördükçe dur desin artık şu duruma yoksa üzülerekte olsa canim ülkemden göç etme düşüncesini atamiyorum aklimdan …
Cok doldum paylaşmak istedim :(