Lohusalıkta baş etme yöntemleri

Berragibi

Lohusalıkta 32. günüm ve hala kendimi ruhsal olarak iyi hissetmiyorum. Sürekli çalışan ve üreten bir kadındım şimdi ise sadece bebek bakıyorum. Ne yapmak istediğimi de bilmiyorum ama kendimi sürekli geçmişimi yad ederken buluyorum. Kendimi özgür hissetmiyorum. Ne hissettiğimi tam olarak ifade edebilmem güç. Bunlarla baş edebilmek için bir lohusalık defteri oluşturdum. İçimden bir şey yazmak gelmese de. Bebeğimi çok seviyorum yanlış anlaşılmasın ve planlı bir gebelikti. Fakat bundan sonraki yaşamımda nasıl olacağına dair o kadar çok kaygım var ki. Sizler nasıl lohusalıkla baş ettiniz? Tüm bu dengeyi nasıl buldunuz? Yorumlarda buluşalım.

Linamommg

Berragibi dengeyı bulamadım dengesız dolastım dort ayda kendıme anca geldım

Linamommg

Berragibi zor kımseyı kabul etmedım mısafır kımse olmasın kımseye gıtmedım esımleydım delılıklerımı o cektı zor surec bende sosyal aktıf bırıyım ama o dnem oyle bol bol dus al al camı ac hava al rahatla

Alpitom

Berragibi ben de sizin gibiydim çalışan bir kadındım hafta sonları sporlar geziler vs. Planlı ve çok isteyerek bebek sahibi oldukça şükürler olsun ama ben de bu depresyonu sonuna kadar yaşadım. Benimki biraz uzun sürdü 4 ay kadar. Bunun sebepleri bir çok olabilir hem psikolojik hem fizyolojik. Benim fizyolojik olarak toparlanmam uzun sürdü ve travmalı bir doğum geçirdim ben buna bağlıyorum. Size tavsiyem yakınlarınızdan yardım alın yalnız kalmayın yalnız kalmak çok iyi gelmiyor lohusalıkta. Eşinizi olaya dahil edin ( ben bunu yapmadım pişmanım) her bakımını yapsın. Eski hayatınızı düşünmeyin geleceğe odaklanın. Bol bol gezin bebişle birlikte. Sağlıkla büyüsün 💐

Alpitom

Berragibi şunu da ekleyeceğim bana çalışmaya başlamak iyi geldi. İşe dönünce hafiflersiniz inşallah

Akkantansu

Bende aynı şekilde 24 günlük bebeğim onu çok seviyorum ama ağlasa strese giriyorum elim ayağıma dolaşıyor o ağlıyor ben ağlıyorum evde durmak istemiyorum annemleri çağırıyorum surekli onlar gelince rahatlıyorum gidince ağlayarak gönderiyorum yanımda kimse yokken bir çıkmaza giriyorum sanki yetemeyecek gibi hissediyorum içsel bunalım yaşıyorum duvarlar üstüme üstüme geliyor sanki daha çok yolun basindayim biliyorum inşallah tez zamanda herşey düzene girer

Berragibi

Akkantansu ah ben de aynı şekilde. Geçen gün gazlıydı çok ağladı, oturdum ben de onunla beraber ağladım.

Berragibi

Alpitom Haklısınız fakat gezme noktasında çok kaygılıyım. Arabada onunla tek nasıl yolculuk yapacağım onu bile bilmiyorum. Ağlasa acıksa nasıl olacak mesela. Bebek arabasını tek başıma nasıl kurup taşıyacağım. Sağdığım süt bu sıcakta dışarda bozulur mu mama mı götüreceğim mesela. Mama ile beslemiyorum ki normalde. Gibi gibi pek çok sorun var kafamda gezmeye dair.

Berragibi

Alpitom Benim kendi işim var e-ticaret. Onu da eşime devrettim. Yani dönecek bir işim yok yeni bir uğraş bulmak zorundayım :(

Minikkusuumm

Berragibi kaynanamla uğraşmaktan lohusalık psikolojisini yaşayamadım keyfini çıkar bence sonra insan pişman oluyor

rumeysalbayrakaya

Berragibi fırsat oldukça dışarı çıkın ailecek eşin yokken de bebeğinle. Ben evde kaldıkça fenalık basıyordu şimdi ev-dışarısı dengesini kurdum. Bir de olabildiğince yalnız kalmayın sosyalleşmek insan içinde olmak unutturuyor lohusa psikolojisini. Pandemi dolayısıyla eşimin ve benim ailem harici kimseyle görüşemesem de onlarla bile kafamı dağılabiliyorum yetiyor 🤷🏻‍♀️

Berragibi

rumeysalbayrakaya Nasıl yaptınız mesela bebeğiniz dışarda acıkınca. Emziriyor muydunuz? Ben emziremiyorum süt sağıp veriyorum normalde. Acaba bu sıcakta dışarda nasıl olur bozulur mu mesela süt. Bir de kanguruyla mı bebek arabasıyla mı geziyordunuz? Ne gibi zorluklar yaşadınız ve bunlarla nasıl baş ettiniz?

Minnakanneeee

Berragibi bi emzirme önlüğü bu işi çözer bence aracınız varsa biz arka camları film yaptırdık emzirme için🥰 dışarı çıkınca saydığınız şeylerin bahane olduğunu anlayacaksınız çünkü ben anladım😁 kanguru alın doyurup altını temizleyip takın çıkın dışarı bi yarım saat yürüyüş bile nefes aldırıyor inanın

rumeysalbayrakaya

Berragibi Genelde eşimle çıkıyoruz arabada emziyorum. Onunla çıkamadığım zaman bebek arabasıyla gidiyorum bebişim 55 günlük bebek arabasını seviyor uyuyor çoğu zaman. Dışarıda emziremeyeceksem yanıma termosa sıcak su alıyorum dışarıda mama yapıyorum. En fazla ağlıyor ne yapayım evde de ağlıyor dışarıda da ağlıyor bende kucağıma alıp koşar adım eve gidiyorum😅 bir kere krizi yönetebilince bi daha korkmuyorsun. Bende yeni yeni toplanmaya başladım çook ağladım hayatım eskisi gibi olmayacak diye ama yavaş yavaş geçiyor her şey bebekli hayata alışmaya başladım hatta keyif alıyorum çoğu zaman ama bu dönemde şunu anladım enn çok aile değilde eş desteği önemli olabildiğince eşinden destek al her zorlukta ona sarıl onun rolü çok büyük benim düzelmemde bebekten çok ben ilgi bekledim huyum suyum değişti ama atlatıyoruz çok şükür o yüzden seni çok iyi anlıyorum inşallah en kısa zamanda ailenle çok keyifli vakitler geçirirsin 😍🙏🏻

Minnakanneeee

Berragibi aynı şekilde bende çalışan ve oldukça sosyal bi kadındım. İlk on gün çok zordu benim içinde kendimi hapiste gibi hissediyordum bi balkona çıkıyordum o zaman bile ağlıyordum bebeğime bakıp bakıp ve kimseye belli etmek istemiyordum ki bebeğimi sevmediğimi düşünecekler diye.. yarın kırkımız çıkıyor ama dışarı çıkmak için beklemedim ben eşim halimi gördükçe şuraya gidelim bunu yapalım sen sütünü sağ ben bakayım dinlen dedi Allah razı olsun bir de anneme bırakma lüksüm var benim dışarı çıktıkça ve kızıma alıştıkça üstesinden geldim gibi hala arada bi yoklasalar da🙈 işe başlayınca ve şu kiloları verince🙏🙏🙏 daha da iyi hissedeceğimi düşünüyorum inşallah🙏