Merhaba. 🌸
2,5 yaşında ( 35 aylık ) bir çocuğumuz var. Elbette bende bir kardeşi olsun isterim. Ancak kendimi ikinci bir çocuğa hazır hissetmiyorum. Bu zamana kadar hep tek büyüttüm. Ailelerimizden uzaktayız. Eşimde yarı vardı, yarı yoktu. Ama buna rağmen ikinci çocuk konusunda diretiyor. Biraz bende ona hak veriyorum yalan yok. Çünkü şimdi olmazsa kardeş konusu benim için sonsuza kadar kapanmış olur. 5 - 6 sene sonra sıfırdan başlamak çok zor gelir. Kendimi biliyorum. Eğer olursada araları 3,5 - 4 yaş falan olur. İdeal geliyor. Ama gerçekten tek başıma bir çocuk daha büyütmeyi gözüm kesmiyor. İki çocuğa tek başıma ne kadar ilgili, verimli olabilirim ki? Eşimin görevleri oluyor. Aileler uzakta. Neredeyse hep tek başıma çabalayacağım. Hunileri takmamam imkansız gibi geliyor düşününce. Ama bunu kimseye en başta da eşime anlatamıyorum. Herkes kardeşi olsun, kardeşsiz olmaz, kardeş şart diye tutturmuş, kocam oradan ikinci çocuk baskısı yapıyor. Ne düşüneceğimi şaşırdım. İki çocuklu, tecrübeli anneler, tek çocuk olarak büyüyenler, neden iki çocuk, neden tek çocuk geçerli sebepleri, farklı fikirleri olanlar.. Hepinizi kıymetli düşüncelerinizle buraya davet ediyorum. 🙈♥️