Gncdmrl elbetteki bitti sayılmaz. Adı uzerinde çocuk.☺️ Uyku düzeni tam anlamıyla oturan bir çocuga hiç şahit olmadim şuana kadar ben. ☺️🤗Ama 5. Ayın sonunda bir oh be dedigimi hatırlıyorum yani. Ara ara kolik olduğunu hatırlatıyor ama ilk zamanlara bakarak diyorum kendi kendime 2,3 saatte bir doyurmak zorundaydım. Emmesi kesinlikle aç kalmamasi gerekiyordu. Şuan öylemi hayır. Aç kalsa bile aciktiginda yiyeceğini biliyorum. İlk zamanlara göre daha az zorlandığımi biliyorum. Artık eskisine göre daha az yoruyor, önceden hiç uyku bilmezdim ama şuan çok az da olsa dinlenebiliyorum en azından bir kahve molası verebiliyorum. Tabiki o kahve molasinin tam ortasında bir ağlama sesi geliyor ama şukurki sağlıklı, şükür ki hastanelerde değiliz. dünyaya ayak uydurmaya başlıyor, mesela ornek vereyim size. Arel i bilirmisiniz sma tip1 hastası bebek. Annesi elinden geldiğince hergun canlı yayına katılmaya calisiyor. Hergun gece gündüz demeden bağış toplanıyor arel’e. Her nefes çekişinde acı çeken bir yavrumuz. Annesi hastanede 10 aylık bebeğinin başında yalvariyor. “Ne olur yavrum beni bırakma, dayan ne olur. ” Diye. Yavrusuna sarilamayan bir anne, annesinin kokusuna kucağına hasret, ilacına kavuşmayi bekleyen bir evlat düşünün. Ben işte uykusuzum diyince kendimi nankör gibi hissediyorum. Allah daha ne versin ki bana? Benim ki dert mi ki diyorum. Utanıyorum yorgunum diyince. Ya o anne uykusuzluktan hastane köşelerinde nasıl perişan. Ya Arel? Kablolara bağlı her nefes çekişinde nasıl da acı cekiyor. Biliyormusunuz her gün dua ediyorum. Yoruldugum zamanlar kendime diyorumki. Elhamdülillah, en güzel yorgunluk budur. Biz evimizde beşik Sallarken gece uyumadigimizda oflayip pufluyoruz. Ya onlari dusunursek ? Bunlar başlı başına bir şükür sebebi değil midir sizce de🤍Bence sizde benim penceremden bakın. İnanın yorgunluğunuzu bile unutacaksiniz 🌼🌿