[silindi] Gidin, mutlaka belki sadece terapi ile düzelirsiniz. O zamanlar 1.5 yaşında olan kızımı sadece mutfak dolabındaki plastikleri dağıttı diye yakasından tutup yere fırlatmıştım, uçmuştu yavrum. Gözlerindeki korkuyu sonrasında ağlamasını hiç unutmuyorum. Bu olay son damla olmuştu. Kızımı komşuya emanet edip ağlaya ağlaya dr a gitmiştim, direkt ilaca başlamıştık. O gün söyledikleri hala aklımda ama.. “Evin bir akvaryum ama sen çöpçü balığısın. Sen olmasan üstte keyifle yüzen kocan, kızın, akrabaların pislikten ölecekler haberleri yok. Umarım bunu anladığında senin için çok geç olmaz.. Biz hasta insanları değil, hasta insanların hasta ettiği normal insanları tedavi ediyoruz..” Ben o akvaryumu o olaydan 1 sene sonra terk ettim çünkü ilaçla katlanmaya çalıştığım hayatım kocamın eseriydi.