Bu tip başlıklar çok, biliyorum ama kafam baya baya karıştı kızlar.
Eşimle aramızda iletişim sorunumuz vardı, bunun üzerinde durduk, konuştuk, psikoloji destek aldı ve durum iyiye gidiyor artık..
Normalde bekleyelim diyorduk 2. bebek için, oğlum daha çok küçük. 6 ay 8 günlük. Ben güya bu sene üniversiteye başlayacaktım, kazanamadım, kaldı seneye. 4 sene üniversite, 2 sene mastr derken, araları 7-8 yaş olacak neredeyse. Kendimi biliyorum, rahata alışacak olursam asla yeniden bu maceraya girmem.
Oysa 2-3 çocuğumuz olsun istedik ikimiz de. Eşim diyor yapalım 2.yi de, hem sen üniversiteye başlayana kadar o da 5-6 aylık falan olur, Alp de büyür, hem de aralarını çok açmayız ilerde daha rahat oluruz. Açıkçası mantıklı geliyor bana.
Hah şimdi diyeceksiniz her ikisine de aynı ilgiyi gösterebilecek misin.. Alp huysuz ve zor bir bebek değil, hiç de aman aman zorlamadı beni. Sadece belki de ilk bebek olduğu için benim anneliğe ve sorumluluklara alışmam birkaç ayımı aldı. Şuan düzeni kurdum, ev işleri veya bebek o kadar da zorlamıyor beni. Alpi çokdilli büyütüyorum, oyunlar oynuyorum, kitap okuyorum.
Eğer denemeye başlasak ve 2 ay sonra hamile kalsam araları 17 ay olacak. Yani bana sorsalar hiç değilse 2.5 yaş olsun, bezden falan çıksın derdim ama..
Ya 😂😂 biri beni tokatlasın 😂
