Oğlum 2 hafta önce 18 aylık oldu. Bir gün öncesinde sol ayak bileği kırıldı. 19. aya zorlu bi giriş yaptık yani. Ayağı 2 hafta yarım alçıda kaldı. Yürütmememiz gerekti bu süreçte, haliyle hep kucak ya da yerdeydi. O dönemde bi mızmızlık başladı ki off diyorum! Her şeyi isteme, her şeye ağlama, istediğini elde ettiğinde artık o şeyi istememe, bu sefer de istemiyorum diye ağlama.. Yürüyemediği için sıkılmasına verdim bu huy değişikliğini ama geçen perşembe alçısı çıktı, pazartesiye kadar bandaj sarıldı ama yürüyebilir dendi. Yürüyor yine enerjisini atmaya başladı ama o huysuzluğu gitmedi çocuğun. Bugün baktık sabah biraz burnu akıyor, doktoruna gittik. Onunla paylaştım bu süreci. 2 yaş sendromu başlamış bu ergen bebede dedi. O bile fark etti daha kapıdan girer girmez bi gariplik olduğunu. Nasıl başa çıkacağız bu süreçle? Arkadaşlarıma danışıyorum bi iki tavsiye umuduyla, ‘aaa o da bi şey mi sendromlar yeni başlıyor’ deyip duruyorlar ağız birliği etmişçesine. 🥴 Temiz hava bol güneş deyip her gün istisnasız dışarı çıkıyoruz. Evde yeri geliyo etkinlikler, oyun hamurları vs hazırlıyorum ama ilgi sifir. Hadi diyorum saklambaç falan oynayalım, ona ilgi eh işte. Ne yapıyorsam ilgisi kısa süreli ve sonu yine garip bi şekilde ağlamayla bitiyor. Bir bebek her şeyi isterken nasıl hiçbir şeyi istemez ve bunun için dakikalarca çığlık çığlığa ağlar? Bedenen zaten bitik haldeyim, boynum belim fıtık dolu ağrıdan ölüyorum. Ama psikolojik olarak da bitme noktasına geldim. Nolur bana geçecek deyin! 🙏🏻