Laden ben de sesimi yükseltmekten çok korkuyorum, uzaklaşıyorum ama uzaklaştığımda da gittiğim için ağlamaya başlıyor ve yanıma geliyor. İşte böyle zamanlarda bile bir nefeslik zamanım yok, bu beni çok yıpratıyor.
Asla güçlü biri değilim şu an, biri dokunsa anında dağılırım etrafa. O kadar yıpranmış vaziyetteyim ki hiçbir şeyden de zevk alamıyorum. Bazı şeyleri yapmak bana artık külfet gibi geliyor.
Bana bitmeyecek gibi geliyor canım. Biterse mucize olur. Ağlamaları, krizleri, isteyipte bir anda istememeleri, memnuniyetsizlikleri biterse bu mucize olur. Şimdi yine uyutmaya çalışacağım çünkü gerçekten aklımı başıma toplamam lazım. Sabahtan beri bir lokma yiyemedim bu arada. Sürekli anne gel diyor çünkü. Tuvalete bile zar zor gidiyorum, onda da hemen yanıma geliyor kalk diye.