29 aylık olmak üzere kızım, sendromun dibindeyiz bu aralar. İnatlaşmalar, sebepli sebepsiz ağlamalar, yolda el tutmamalar ne ararsanız var…
örnek: gece yatarken kısa bir pijama giydirdim bacağı açık kaldı diye ağladı. Elini ver diyor veriyorum çek diye ağlıyor çekiyorum çektim diye ağlıyor…
ve hala sabahları meme emiyor. Emmek ne kelime üstümde memeyle adeta dans ediyor. Bir oraya bir buraya döne döne emiyor dolayısıyla mememin ucu kendinden geçiyor ağzının içinde kıvrılıyor. Canım yanıyor ve cidden artık benim için bir işkence halini aldı emzirmek. Ellenmesine bile tahammülüm yok o derece. Dün sabah artık süt yok bitmiş sen büyüdün canım acıyor vs konuşmaya çalıştım ama yok. Sabah uyanır uyanmaz tepeme çıktığı için geceden sirke sürdüm (ki asla böyle şeyler yapmam diyodum) ama bana mısın demeden cok cok çekti yine. dün sabah engellediğim için tüm gün huysuzdu. Bu sabah da yeter ki ağlamasın diye müsade ettim. Ağlamasına bir süreden sonra ben de sinirleniyorum çünkü.
nasıl kesicem ne olur bana bir yol gösterin, sabır taşını denemeyi düşünüyorum o işe yarar mı geceden sürsem