Minisinannesiii benim oğlum da bir buçuk saat ağlar, 15dk uyurdu. Şimdi maşallah sizin bebiş ne güzel beş saat uyuyormuş diyeceğim içerleyeceksiniz 🥰 oğlum uyurken bile ıhhh ıhhh diye inlerdi. Sessizlik neydi unutmuştum. Bu döngü 24 saat devam ederdi, gece gündüz. Beş kişi bakıyorduk hepimiz perişan olmuştuk. Bazen ağlaması üç saate kadar çıkardı. Katıla katıla hem de. Kolumuza yatırıp yukarı aşağı yavaş yavaş sallayarak evin içinde dolaştırırdık sırayla. Saatlerce. Bu şekilde daha az ağlıyordu.
Doğumdan iki hafta kadar sonra başlamıştı. İlk kez katıla katıla ağladığında korkuya kapılıp bebeği kaptığımız gibi soluğu doktorda aldık. Hatta doktor; her yeni anne baba bu haftalarda sizin gibi koşa koşa geliyor diye tebessüm etmişti. Kolik olabilir dedi. Bebeklerin üçte birinde özellikle erkek çocuklarda sık rastlanır dedi. Fakat ağlamalar gece gündüz bitmiyordu çocuk her iki saatte bir sadece 15 dk uyuyup kalan zamanda sürekli ağlıyordu. Nerdeyse her hafta olmak üzere dört farklı doktora gittik. El kadar çocuk nasıl uykusuz durabilir? neden bu kadar? ağlar aklım almıyordu. Bütün doktorlar: kolik bu çocuk dediler; gaz sancısı sadece, endişelenmeyin geçer dediler. Çocuğun sağlığını etkilemez dediler. Karnına masaj yapın, kolunuza yüz üstü yatırın bunlar biraz rahatlatır dediler. Yapmadığımız şeyler de değildi. İnatla sürekli devam ettik. Üç, altı ya da en uzun dokuz ay sürer demişlerdi. Bir süre sonra yorgunluktan heralde yakında öleceğim demiştim. Gece gündüz sürekli bebek ağlama sesi, yorgunluk, uykusuzluk, açlık aylar böyle geçti. Her gün annemin ablamın kardeşimin yA da kocamın gelme saatlerini kapıda çoğu zaman da ağlayarak bekliyordum. Birçok sefer de bebeği onlara teslim ettikten sonra gerçek anlamda sürünerek ve inanılmaz baş ağrılarıyla ve yatağa gittiğimi kaç kez istifra ettiğimi bilirim. En azından bir saat kadar uyuyordum öyle. Çok zor bilirim. Önce gaz damlaları verdiler, umut ışığı oldu. Önce işe yarar gibi oldu ama asla yaramadı. Yine de belki işe yarıyordur ama etkisini göstermesi uzun sürüyordur diye kendimi kandırarak bir süre daha devam ettik. İşe yaramadı. Gaz yapan yiyecekleri ağzıma bile sokmadım. İşe yaramadı. Sonra süt alerjisi olabilir dedi doktor test yaptırdık süt alerjisi varmış ama şiddetli değilmiş. Gaz yapıyormuş. Süt ürünlerini kestim aylarca. İşe yaramadı. Tekrar test yaptırdık alerjisi geçmiş. Yine de süt ürünlerini ağzıma koymadım korkudan. Yine sizinle aynı aylardayken mecbur kaldım müslin örtülerde sallayarak uyutmaya başladık. Sadece bu şekilde uykuya geçiyordu. Sonraları bir tane ayaklı hamak aldım. Sallayıp uyutup hamağa koyuyordum, hamağın başından ayrılmayarak hafif hafif sallamaya devam ediyordum bu sayede uykudan uyanmıyordu. Uyansa da emzirip tekrar uyutuyordum ve hamağa koyup hafif hafif sallıyordum. Tabi hamağa yatırınca ben uyuyamıyordum başında bekliyordum ama yine de ağrıyan ayaklarımı biraz dinlendirmiş oluyordum. Hamak hafif hafif salındığında güzelce uyuyordu. Sallamayı bırakınca tekrar uyanıp ağlıyordu. Sonraları hamağa bir ip takmayı akıl ettim. Mutfağa kadar götürüyordum ipi. İpi Sallarken bir yandan hemen bir parça ekmek biraz zeytin kapıp getirip yiyordum. Yani önceden olduğu gibi akşama kadar biri eve gelene kadar aç kalmamayı becerdim hamak sayesinde. Hem de Böylece oğlumun gündüz uykularını da iki saate kadar çıkarmıştım. Masajlar banyolar işe yaramadı. Oturup çok ağladığımı bilirim. Üç ay altı ay derken tam dokuz ay sonra biraz düzelmeye başladı. Kilo aldıkça örtüde sallamak çok zorlaşmıştı, uyutana kadar ellerimiz kesiliyordu örtüyü sallamaktan. Örtüyü bıraktığımızda ellerimiz öyle kalıyordu, bir süre açılmıyordu, önce uyuşuyordu sonra acıyordu. Çok zor zamanlar sizi çok iyi anlıyorum. El kadar bebeğe hem üzülüyorsunuz allahım onun canı ne ki keşke onun ağrısını ondan alsan bana versen ben çeksem diye yalvarıyorsunuz çok büyük çaresizlik… hem de aylar boyunca gece bölük pörçük toplamda üç saat uykuyla sabahın beşinde güne bitik şekilde başlayıp bütün gün ağrısı biraz azalsın diye kolunda periyodik hareketlerle sallayıp evin her odasını gezdiriyorsunuz, masajlar yapıyorsunuz rahatlatacak her yolu deniyorsunuz, aç susuz… ayak tabanları artık şişmiş yere değdiği an acısı beyninize vuruyor, inanılmaz baş ağrıları çekiyorsun. Bel, boyun … ağrımayan hiçbir yer kalmamış. Sürekli olarak yüksek volümde ağlama sesi… temel ihtiyaçlarını gidermiyorsun tuvalete gidemiyorsun yemek yiyemiyorsun, yaz sıcağında bekliyorsun ki akşam biri gelse de duş alsam diye. üzerinde kusmuk ve çiş kokuları ile akşama kadar o sıcakta bekliyorsun.
Ama hepsi geçecek. Şimdi 13 aylık. Son üç aydır birdenbire kendi kendine uyumaya alıştı, artık sallamıyoruz. Ben varken memeyle en fazla beş dk sonra uykuya geçiyor. Ben işteyken de kayınvalidem uykusu geldiğini anlayınca yatağa götürüp kitap okuyup pışpışlayıp uyutuyor. Hamağı da çoktan kaldırdım, kendi yatağında uyuyor. Bu günlerin geleceğini söyleseler inanmazdım. Heralde beş yaşına kadar sallarız diye düşünmüştüm alıştırdık çünkü bir kere. Geceleri de En fazla iki saat kendi kendine sessiz sakin uyuyor ama pışpışlayınca veya emzirince uykusu açılmadan hemen devam ediyor uyumaya. Saat 20:00 gibi uykusu geliyor, hemen uyuyor. Sabah da 7:30-8:30 arası uyanıyor. Arada iki saatte bir pışpışlama ve emzirme oluyor tabi. Gece kesintisiz uyumayı ben de dört gözle bekliyorum.
Demem o ki, eğer kolikse sakın üzülmeyin. Sağlığını etkilemiyor. Üç ay, altı ay bilemedin dokuz ay sonra geçiyor. Geçicek hepsi bunu bilin. Bir de, doktorlardan biri: alın çocuğu koyun bebek arabasına çıkın dışarı dolaşın her gün bir saat demişti. Sana da iyi gelecek demişti. Benim tabi yorgunluktan gözüm bişey görmüyor çıkmak asla istemiyorum derken derken bir gün doktorun dediğini yaptım ve o kadar iyi geldi ki size anlatamam. Eve geldiğimde yenilenmiş gibiydim. Sonra devam ettim buna bana çok iyi geldi. Arada babasına anaannesine bırakın, arkadaşlarınızla ya da kardeşlerinizle çıkın bir yerlerde oturun birşeyler için. Annenin sağlığı da çok önemli, ben demiyorum doktor öyle dedi🥰 Ve bunların hepsi geçecek sakın unutmayın. Kolaylıklar diliyorum