Karens bazen baş edemiyorum elbette. Mesela dün sırf kızım mutlu olsun diye Küçüksu çayırına gittik. Bir gece öncesinde gece 2’ye kadar hazırlık yaptım, 3 gibi uyudum, 6:35 kızım uyandı. Hazırlandık, çıktık derken oraya vardık. Hep onun istediği olmasına rağmen mızmız, aksi, memnuniyetsiz oldu. Hiç uyumadı, hırçınlaştı. Bu sadece bir örnek.
Bazen kulağımda uğultu oluyor mızmızlanma sesleri. Sabah güne erken başlamak, günün bitmemesi, her dakika ilgi, her dakika memnun olmayacağı bir şey bulması… Zor kirvem zor.
Kriz anları dışında da pamuk gibi oluyor ama dakikası dakikasını tutmuyor. Memnun etmek zor, memnun olduğu şeyde ona eşlik etmek zor, maşallah enerjileri hiç bitmiyor, benim kolum kanadım tutmazken kızım düz duvara tırmanıyor. Olsun, sabır sabır sabır diyip bekliyorum bu zamanının geçmesini. 3-3,5 yaş civarından umutluyum ama, sanki o zaman daha bi dizginlenecekmiş gibime geliyor. Yani inşallah🥲