Merhaba kızlar bebeğim doğduğundan beri hep zor bir bebek oldu. Yani her anlamda zor yeme, uyku , huysuzluk , herşeye ağlama, inatlaşma, suan bile bunu yazarken saçlarımı yoluyor ağlıyor benimle ilgilen diye. Ona göre ben hiçbişey yapmamalıyım, yeme içme tv telefon temizlik aklınıza gelebilecek hiçbişeyi yapmayıp sadece onunla oynamalıyım. Her zaman cok ilgiliydim zaten bebekliğinden beri hiç kendi başına durmazdı mecburen hep onunla bağlantı halindeydim. Asıl soruma gelecek olursak, oğlum (20 aylık bu arada) 2-3 haftadır parka gittiğimizde hep çocuklarla ilgileniyor yani aşırı derecede arkadaş canlısı bir çocuk. Hep onlarla oynamak istiyor hoşuma da gidiyor ama mesela cocuklar kovalarını getirmiş küreklerini falan kumda oynuyorlar oğlum yanlarına gidiyor haliyle onlar kıskanıp paylaşmak istemiyor. Bugün oyuncakçıdan kumda oynaması için bir sürü oyuncak aldım. Parka gittik koydum yere 5 dakika oynadı yada oynamadı hemen etrafa koşmaya başladı yine cocukların oyuncaklarını istiyor ellerinden almaya çalışıyor o çocuklara bakıyorum hepsi tek başına bi köşede oynarken benim oğlum neden böyle anlamıyorum garip garip bakıyo herkes parka gitmeye bile soğudum artık. Sürekli sorguluyorum nerede yanlış yapıyorumda böyle oluyor lütfen objektif bi şekilde ne yapmam lazım nerede yanlış yapıyorum söyleyin bana. Bugün gerçekten sabrım taştı kendimi tanıyamaz oldum. Her dakika yakamdan çekiştirmesi elimde ne görse verene kadar ağlayıp krizlere girmesi kulağımda sürekli bi ağlama sesi boğuluyorum artık dayanamıyorum. Birine bırak dinlen demeyin kalıcı çözüm istiyorum. 😞