Günümüz Anneliği...

atlaspasa

Ne kadar da doğru… haksız mıyım?

Ikrazumra19

atlaspasa az once bende gordum cok hakli gercekten günümüzde annelik öncekinden daha zor oncedek hersey serbest korkusuz cocuk buyutuyorlarmis evet imkanlar kisitli ama herkrs daha mutluymus bence suan cocuklat evde büyüyor mLesef

zarifbirhanim

atlaspasa Çünkü gözümüzü kapatamiyoruz. Surekli tedirginiz. Acaba ona bisey olur mu, biri bisey yapar mı, kimin niyeti ne, neden neden neden? Çocuğu yolla aksama kadar sokağa, acıkınca da salçayı ekmeğe sür yok artık. Surekli takip etmek zorundayız, şimdinin hastalıkları devam etmesin diye verdiklerimize dikkat etmemiz lazım, maddi zorlukla mücadele etmemiz lazım, hastalıklara dikkat etmemiz lazım, ise gidip çalışmamız lazım, çocuğu babaannesinden bile korumamız lazım. Bu modern annelik değil, buda bu zamanın zorlukları. Hem eskilerde yetişememis ki. Biz çamaşır bulasiktan fedakarlik ederken eskilerde çocuklarından fedakarlik etmiş. Sevilmeyi bilmeyen onca insan var. Çünkü neredeyse eskiler çocuklarıyla hic oynamamış ki

BenMathilda

atlaspasa Ne kadar “yok” odaklı bir yazı olmuş.
Tam olarak neyi eleştirdiği belli değil.
Günümüzdeki annelerin, eski zorluklar olmamasına rağmen zorlanmasıni mi eleştiriyor?
Nasreddin hoca neden dalını alıp gidiyor??
Annelerin yoktan yere sitem ettiğini mi vurgulamak istemektedir?

Eger moral motivasyon için yazdıkları bir yazıysa, kendimi ağır şartlarım olmadığı için utanmaliymisim gibi hissettirdi bana sadece 😅

Eski ile yeninin kiyasi bana çok anlamsız geliyor.
Bahsettikleri, tarla bağ bahçe hayatı hala var. Eskiden de vardı.
Ve eskiden de birileri tarla capaliyorken, şuan bizim yaşadığımız “rahat” hayata benzer hayatlar yaşayan birileri vardı.
Sadece oranlar değişti günümüzde.
Hala tarla eken, hayvan besleyen emekçi insanlar var.
Evlerinde teknolojik aletler bulundur’a’mayan insanlar var.
Biz “teknolojik imkanları” kullanabilen bireyler olarak şanslı kesim miyiz yoksa bu kadar uyaran ve kimyasala maruz kaldığımız için daha az ömürlü daha az mutlu, buruk kesimden miyiz göreceli ve tartışılır elbet..

Ama “Ben bir anneyim!” ile başlayan cümlelerin devamına “Çilekeş ana” ekolü oluşturacak cümleler dizince, annelik kelimesine daha fazla mana yüklendiğini düşünmüyorum.
Kaldı ki şuan zaten besleyecek hayvanlarım, sürülecek tarlam, yapmam gereken tereyağı, tarhana vs olsa.. Zaten mümkün mertebe fiziki ve mental gücümü “annelikten” kısıp bu işlere yatırmam gerekecekti.

Şuanda “trafiğe hapsolmuş” olarak nitelendirilen babalarımız -ki sanırım bu buyuksehir babaları için geçerli :d- harama bulaşmadan helalinden rızk getirdiği için evlerimize şanslıyız.
Onlar yerine “babaligi” üstlendiğimizi düşünmüyorum çünkü akşam babası geç de olsa geldigindeki mutluluğunu çocuğumun yüzünde görebiliyorum. Ona bu heyecanı veren kişi olmam mümkün değil.

Yani bahsedilen kadar perişan ve çaresiz veya tam tersi eğer ironi varsa işin içinde, o denli yoktan yere zorlanan ‘anneler’ değiliz bence.
Annanelerimize göre böyle görünüyor olabiliriz ama yaşadığımız hayattan memnun olmasak, o övülen hayat şartlarında yaşayabileceğimiz yerler hala mevcut, tası tarağı toplayıp giderdik istesek:)

Missfistik

atlaspasa eskiler daha rahatmış salıyorlarmış çocukları bağa bahçeye çocuklar stres atıp bu zamanki bebekler kadar stresli olmuyorlarmış bence.

Balbebek_Egemen

Ikrazumra19 önceden çocuklar sokakta rahat rahat oynar herkes birbirinin çocuğuna sahip çıkardı ama şimdi rastgele yaşıyoruz bu hayatta

mombeto

zarifbirhanim aynen sonra da diyor oturuyorsun akşama kadar napıyosun ki çamaşırı bulaşğı makina yıkıyor su doldurmaya gitmiyorsun birinin dırdırını çekmiyorsun. Tamam işte ben akşama kadar çocuğuma kitap okuyorum oyun oynatıyorum kucağımda evi gezdiriyorum sağlıklı yiyecekler hazırlıyorum onu uyutmaya çalışıyorum o uyuduğunda evime yemek hazırlıyorum bebeğimle konuşuyorum gözünün içine bakıyorum. ama onların gözünde bizim işimizin adı ne yok boş boş oturuyoruz akşama kadar. Onlar öyle yapmamış hayal dahi edemiyorlar bunu

zarifbirhanim

mombeto Bacim ben hem çalışıyorum hem kızıma bakıyorum hem eve gidip yemek çamaşır bulaşık yapıyorum. Kocam ise sadece ise gidiyor. Gecen kayinvalidem geldi. Dolaptaki meyve çürümüş. Hazırlayıp onüne koysaymisim çürümez yenirmis. Canim istemedi yemedim. Oğlunun istediyse alıp yeseydi. Allah bu eli kolu bi bana mı vermiş dedim çekildim. Sonra bizim zamanımızda hikayeleri başladı. Artık şükret taş çağındakiler nasıl yaşamış diyesim var 😃😃

zarifbirhanim

BenMathilda Erkek yüzyillardir isten gelince kirli sepetinden habersiz donunu corabini çıkarıp ayağıyla salona fıydırirken, çayı çorbası önüne gelirken yoruldum diye inliyor. Ama simdiki zamanın kadının tarlaya, dama gitmediği, çamaşırı bulaşığı elleriyle yıkamadigi halde neden yetisemedigini eleştiriyor. Komik gerçekten. Hatta bu yazıyı bir kadının yazması, başka bir kadının paylaşması daha komik 😃

Acelyaooacelya

BenMathilda cok isabetli bir yorum olmus valla harıkasınız

atlaspasa

BenMathilda yorumun için teşekkür ederim gerçekten harika olmuş. ama bence bu yazıda anlatılmak istenen psikolojik yorgunluk. bunun sebebiyle diğer işlerimiz ya da babaların yaptıkları bize fazla geliyor olabilir. fazla geliyor derken yetişemediğimiz yerde destek aramaktan bahsediyorum aslında. benim gibi tek başına çocuk büyütmeye çalışan çok annemiz var. hergün de burada bir sürü post okuyorum psikolojisi çökük annelerimizin. sen biraz fazla derin düşünmüşsün gibi geldi bana yazıyı :) ama ellerine düşüncelerine sağlık tekrardan teşekkür ederim 🥰

atlaspasa

zarifbirhanim her kadın yetişemiyor siye bir şey yok ama ne yazık ki çoğu anne şuan bu durumda. çocuğunu emanet edebileceği biri ya da birileri olmadığı için ve ne yazık ki pandemiden dolayı sürekli evde çocukla ilgilendikleri için işlerini tam anlamıyla yerine getiremiyor. dediğim gibi bu bir genelleme, herkes böyle demek de değil. ben kıbrısta yaşıyorum 15 aylık oğlum var ve 1 yaşına kadar sürekli benimle beraber evdeydi. ne uyku ne yemek ne temizlik hiçbir şeyi adam gibi yapamıyordum. bunları geçtim tuvalete ya da banyoya bile giremiyordum. tek başıma büyüttüm ben onu. şimdi kreşe gidiyor da ben de işlerimi yapabiliyorum rahat rahat. gün gelecek işyerim de açılacak ofise gitmeye başlayacağım. şuan evden çalışıyorum. ailesine uzak çok fazla anne var. ki Türkiye de ne yazık ki birine ya da bir kreşe güvenmek artık imkansız gibi bir şey oldu. ben Türkiye de olsaydım kreşe veremezdim mesela. eskiden bağa bahçeye bile gitsen çocuğunu da götürürdün çünkü seninle gelenler de çocuklarını getirir orada oynarlardı. ya da rahat bir şekilde mahallede oyna diyebilirdin. şimdi bu mümkün mü? kafanı bir çevirsen Allah korusun çocuk ortadan kaybolabilir. her gün ne haberler okuyor izliyoruz. @BenMathilda nın dediği gibi şuanda da bağ bahçe var evet ama eski rahatlıkla şimdiki durum aynı mı? bizim yükümüz bedensellikten ziyade psikolojik. bence gönderi de bu belirtilmek istenmiş.

herkesin fikrine sonsuz saygım var. post tartışma yaratmak için açılmadı. umarım da öyle bir şey olmaz :)

mombeto

zarifbirhanim hahahahsg çok iyiydi kız bir gün demek lazm bunu😂😂

zarifbirhanim

atlaspasa Aynı şeyden bahsediyoruz aslında. Eskiden çocuğun sorumluluğu daha hafifti. Ki eskiden yapsan yaptığın ortadaydı. Simdi çamaşırlar kendi makineye giriyor, kendi kendine asiliyor. Ev kebdi kendine supurulup siliniyor sanılıyor. Misal ben çalışıyorum. Ve kızımı yanımda götürüyorum. İşten çok kızıma odaklanıyorum. Onu takip ediyorum. Eve gidiyorum ev işi yapıyorum. Ama sorsan kocam daha çok yoruluyordur

BenMathilda

atlaspasa Evet ya bence de derine inmişim biraz:)
Ben teşekkür ederim kendimiz hakkımızda durup düşünmemizi sağladığınız için:)))

atlaspasa

zarifbirhanim kesinlikle doğru. artık onları gözümüzün önünden 1sn bile ayıramaz olduk ve en çok yoran da bu..

BeybininAnasi

atlaspasa çooook güzel çok.

zarifbirhanim

mombeto işte o an akıl tutulmasını yaşıyor insan diyemiyor. Ama anını bekliyorum diyecem 😃

mombeto

zarifbirhanim evet resmen bir şoka girme anı☺️☺️😂