Bir süre önce bi başlık açmıştım. Kızım 4aylık olduğundan beri her yabancı gördüğünde ağlıyor, özellikle kucaklarına gittiğinde. Hatta eşimde bile belli sürenin üstünde asla kalmıyordu. 3’ümüz aynı masada yemek yerken(kızım ortamızda mama sandalyesi ile) bile sürekli ağlayarak kucağıma gelmek istiyordu. Koca bir Ramazan iftar vakti ağladığı için kucağımda geçirdi mesela. Asla kimseyi kabul etmiyordu. Eşim bile oyalamakta zorlandı bu güne kadar. Detaylıca bunları yazdığımda birçok kişi sanırım güvenli bağlanma oluşmamış, sağlanamamış yazmıştı. Şimdi kızım 7,5 aylık ve 7 aylık olduğu günlerde kendi ailemin yanına geldim. Geldiği ilk gün bile en ufak bir yabancılık çekmedi. Kendi evinde gibi oynadı güldü kucaklarına gitti.. şu an annemin yanından ayrılmak istemiyor. Annem varken beni bile aramıyor uykusu falan yoksa. Çok rahat annemle babamla vakit geçiyor. Ama mesela diğer dedesinin kucağında çığlıklar atarak ağlardı asla durmazdı, onu çok daha fazla görmesine rağmen. Bu yüzden geldiğim günden beri şaşkınım. Seviniyorum da tabi ki:) ama bir yandan da kimsenin evinde kimsenin kucağında susturamadığımız zaptedemediğimiz bebeğe noldu bir anda? Aynı evde kaldığımız için alıştı diyeceğim ama değil çünkü daha geldiğimiz ilk gün bile böyleydi. Ben şimdi anlamadım güvenli bağlanma mı bu güvensiz mi? Kızım büyüdü ve huyu mu değişti yoksa sadece benim anne babama karşı bir sıcaklık mı bu? Ona göre sevineceğim iyice☺️ Kafamda deli sorular😁