Adileeee çocuklar sosyalleşemiyorlar… Tam oyun çağında, sosyalleşme çağında, keşif çağındayken eve kapandılar. Ben kızımda sadece dışarıya çıkamadığımız günlerde mutsuzluk ve hırçınlık gözlemliyorum. Ne zaman ki dışarı çıksak kızım resmen pamuk gibi oluyor.
Bahçeye inip salyangozları izlemek bile ona keyif veriyor. Koşmak, oynamak, insanları izlemek istiyor. Çocuklarımıza sosyal alan tanıyamıyoruz maalesef. İnşallah bu günden sonra bol bol dışarı çıkartacağım ben. Deniz kenarına, koruya, botanik parklara götüreceğim. İnanın çocuk dışarı çıkınca konuşması da gelişiyor. Keşfettikçe öğreniyorlar.
Evdeyken sürekli beni yanında isteyen kızım, dışarı çıktığımızda özgürlüğünü ilan ediyor. Tüm gün dışarda olunca meme bile istemiyor ki çok düşkündür memeye ama o bile aklına gelmiyor. Bu yüzden mümkün olduğunca sizde dışarı çıkartın bebeğinizi. Keşfetmesine izin verin. Düşüp dizini kanatmadan önce “yara” nedir bilmeyen kızım; dışarda düşüp dizi hafif yara olunca “af oldu” demeye başlamıştı mesela. Sonra bunu doktorla bağdaştırdı. Af olunca doktor demeye, yarasına krem sürüp bant yapıştırmaya başladı. Bunları hep gözlemledi dışardan. Dışarda hayat var. Emin olun sosyalleşen çocuk mutsuz ve hırçın olmuyor🙏