Dyldrm merhaba,ben sabah 8 akşam 5 buçuk çalışıyorum. Evden çalıştığım için bu şekilde. Ancak iş yerime gitmem gerektiğinde sabah 7 ye 10 kala evden çıkıp akşam 6 buçukta eve dönebiliyorum. Bir dönem bakıcısız kaldım herşey çok zordu. Her gün sabah 7 de kalkıp çocuğumu hazırlayıp yollara düşüyordum . Bir gün kayınvalideme bir gün anneme birgün teyzeme gidiyordum. Ben çalışırken onlar baksın diye ama tabi yine ben bakmış oluyordum. Bebeğim çok zor yemek yer ve ben yedirince birazcık daha fazla yiyor. Bu yüzden gittiğim yerde de ben yedirdim ,bezini ben degistirdim ben uyuttum. Kısacası çalışmak işkence olmuştu bu şartlarda. En sonunda bir bakıcı bulabildim ve şimdi yine evden çalışıyorum ama her sabah 7 buçukta bakıcım geliyor.Eve kamera da kurdurduk. Şuan bakıcıyla alışma evresinde oğlum. Haziranın 2. Haftası ise gitmeye başlıcam sanırım,o zamana kadar aralarında güvenli bağlanma olması için dua ediyorum yoksa isim çok zor. Bakıcım çocuk uyurken yemekleride yapıyor. Hafif türde ev iside yapıyor ortalığı toplayıp,çamaşır katlayıp,bulaşık makinesi boşaltmak gibi süpürgede açıyor. Zaten basta bu şekilde görüştük ve anlaştık. Valla yardımcı buluncaya dek hayatım cehenneme dönmüştü açıkçası yorgunluktan bitkinlikten koşturmaktan ama yine de hiç birseye yetişememekten hep sinirliydim. Şimdi hayatım inanılmaz derecede değişti hem de herşey yardımcım sayesinde oldu. Ve artık şunu hayat felsefesi haline getirdim oğlum büyüsede,calistigim muddetce her zaman evde tam zamanlı bir yardımcım olmalı . Valla maasimdan 25 kurus kalacak olsa bile bir daha hayatima yardimcisiz devam etmeyi düşünmüyorum . Calistigim icin bu özgürlüğe sahip olmayı kendime lüks olarak görmüyorum açıkçası .Cocugum yokken de calisirken her hafta temizlik için yardımcı alıyordum ama her gün gelmesi başka birşeymiş. Mutfağa girmiyorum yemek yapmıyorum. (Yemek yapmaktan nefret ederim.) Çamaşır katlamıyorum,ütü yapmıyorum. Anladım ki bu hayatta paraya geçer hükmün. Inşallah her zaman çalışırım ve bu şekilde yaşamaya devam ederim. Tabi ev ekonomisine katkı sağlamak zorunda olsaydım bu şekilde olmazdı muhtemelen. Bu konudada eşim sağolsun. Ben tamamen kariyerim için çalışıyorum ihtiyaçtan değil.