Marla91 benim büyük çocukların arası 19 ay.kızım 10 aylıkken oğluma hamileymişim.adet düzensizliğim oluyordu o sebeple karnımda ki 2 aylık olunca öğrenmiştim hamile olduğumu.eşim daha askere gitmemiş ,yaşımız 21 ,bi evimiz bile yoktu(3 sene bir oturdum bu sebeple)hiç unutmam 1 hafta ağladım.gece gündüz hemde.sonra oğlum doğdu,eşim askerde tabii.bi utandım rabbime karşı kardeşim sorma gitsin.iki çocuğum birbirine dost oldu,arkadaş oldu,sırdaş oldu.birbirleri olmadan yapamaz oldular.oğlum ağlardı kızım o ufacık abla yüreği ile ona ağzındaki emziği çıkarır verirdi.uyanırdı oğlum..mutfakta olurdum hemen beşiği sallamaya giderdi.o dönem kızıma bebeğin beşiği çamdan ninnisini söylediğim için dili döndüğünce(nenni neni bodooo,yuvannandı düttü,babacı geldiiii🤣🤣🤣🤣) kardeşine söylerdi güya uyutacak.derken oğlum yürümeye başlayınca bana hiç ihtiyaçları olmadı.rahat rahat evimi de temizlerdim,yemeğimi de yapardım.çünkü eksikliğimi hissetmezlerdi.ben etkinlik yapardım sıkılıp beraber oynamaya giderlerdi.ben kızıyorum o yüzden iki bebeği üst üste olupta yetememe korkusu olan annelere.inanın ki sizi zaten aramayacaklar onlar.velhasıl şimdi kızım 13 yaşında,oğlum 12(2008 ve 2009 doğumlular)hâlâ aynılar.kızım onun küçük annesi resmen.hâlâ oğlum uyumadığında "abla bana bebeğin beşiği çamdan "ninnisini söyler misin der.ve kızım o zaman ki dili döndüğünce nasıl söylüyorsa öyle söyler.hep söylerdi zaten o nedenle unutmamıştı.şuan sana öyle geliyor ama inan ki çok geçmeden iyi ki diyeceksin.benim şuan 14 aylık bi bebeğim var inan tek çocuk bakmak daha zor.üçüncü bacağım diyorum ona.1 dk paçamı bırakmıyor.ama kızım ve büyük oğlum öyle değildi.